Monday, 25 December 2017

ශ්‍රී දළදා අෂ්ඨක

ශ්‍රී දළදා වහන්සේ වන්දනා කිරීම උදෙසා වන දළදා අෂ්ඨකය

ශ්‍රද්ධා ගුණ සුද්ධෝදන නරපති කුල මහිමං
බුද්ධාගම මහමායා දේවීධර ප්‍රසුතං

විද්‍යාධර සකලාගම නිපුනා බහු පටිතං
ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුණි ප්‍රණමාමිත සරණං

ත්‍රෛලෝකිත ත්‍රෛමූර්තික ත්‍රෛපූජිත පුරනං ත්‍රෛ භූෂණ ත්‍රෛ පාවක ත්‍රෛ තීර්‍ථක නිපුනං නාලා ගිරි ධීරා පද නමිනා යස කරණං ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුනි ප්‍රන මාමිත සරණං

පූජිත කුල පූජිත නෘප පූජිත සිරි කමලං
පූජිත හර පූජිත හරි පූජිත විනි නිමලං
පූජිත සුර පූජිත පති පූජිත මහි සමණං
ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුණි ප්‍රණමාමිත සරණං

ශ්‍රී මහ ජය ශ්‍රී නන්දන ශ්‍රීමත් නෘප කරණං ශ්‍රී ශෝභිත ශ්‍රී තාපන ශ්‍රී පූජිත පුදනං ශ්‍රී මංගල ශ්‍රී කුංකුම ශ්‍රී වාදන වදනං ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුනි ප්‍රන මාමිත සරණං

කරුණා මෘත විවිධා ගම තරුණා රුන නයනං
අරුණා කුල මකුටා ධර තපසා බහු පඨනං විදු රාසන කමලා නත ධරණීධර පුර නං ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුනි ප්‍රන මාමිත සරණං
දානධන දානා හය දානා ගජ සෙවිතං දානා සිර දානා චක්ෂු දානා ජඨ රුධිරං දානා සුත දානා පති දානා ගජ රතනං ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුනි ප්‍රන මාමිත සරණං

සුධෝදන පුත්‍රානන සිධර්ථ නෘපතිං ශ්‍රධා ගුණ වීදාගම ඤාණාවිධි භජිතං ශ්‍රද්ධා වසවර්ති ජය බුධාගම විජිතං ශ්‍රී ගෞතම ධාඨාමුනි ප්‍රන මාමිත සරණං

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

මුණි නන්දන ගුණ රංජන උත්තම බඹ සරණම් තෙද නන්වන හස රන්දන අති පූජිත සොබනම් සිරි කැන්දන සුව රන්දන සිරි සම්බුදු වදනම් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳ සඳ අභි වන්දන කරනම් සංසාරිත භව බන්දන සිඳ බිඳලන තෙදනම් පින රන්දන දෙවි වන්දන බඹ සේසත පුදනම් සෙංකඩගල ජයවර්ධන පුරමන්ගල විමනම් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳ සඳ ජින පංජර කරනම් ජල නන්දන බල රන්දන මුණි කව්මද වරණම් මිණි මන්දද තේවා මුර නිති පුද දෙන සරණම් මර බන්දන නැසු පවරැති ගොයුමානං වරණම් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳ සඳ ප්‍රණමාමිත සරණම් සුව චන්දන තුවරල් ගඳ විලවුන් හැම පුදන්ම් වැසි කැන්දන සිරිසෙත දෙන උත්තම මුණි වරණම් දිසි සඳකැන් සේ රශ්මිත සිරි සෝභිත කිරණම් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳ සඳ අභි වන්දන කරනම් අංගීරස සිල් ගුණදර තපසින් පිරි අභිමන් ලුම්බිණි මහ සල් වන මැද මායා මව් කුසනම් වැඩි සෝබන මහ බෝසත් රදනක සිරි පවසම් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳ සඳ අභි පූජිත කරණම් ගිරි මේඛල වර ගජිඳුන් පිට වසවත් පැමිණෙන් වජිරාසන මහ බෝ මැඩ නිර්භය අප මුණිනම් කම්පිත කර ධරනී මව පලවා හැම මරසෙන් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳ සඳ අභිවන්දන කරනම් සත් සාගර මහමෙර ගිරි දෙදරා පැන නැගෙනම් කුසිනාරා උපවත්තන සුන්දර සල් වන නම් පරි නිබ්බන වැඩි ගෞතම සිදුහත් මහ මුණිනම් ශ්‍රී සම්බුදු දළඳා සඳ ප්‍රණමාමිත සරණම් සිරි සිංහල ලංකාපුර මහ රජ වර අභිදං සිරි ගෞතම සාසන වර අති පූජිත නිමලං පන් සහසක වස් තෙද බල පතුරා වැඩ හිඳනම් ශ්‍රී සම්බුදු දාඨා මුණි ප්‍රණමාමිත සරණම්

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

මුහුනුපොතෙන් උපුටා ගෙන ක්‍රි.ව. 2017 ක් වූ දෙසැම්බර් මස විසිපස්න වන දින පූජිත විසින් සටහන් කරන වගයි...


Thursday, 29 December 2016

අවසාන කොටස - ආරණ්‍ය වාසය සංසාර ගමන තරම් දුෂ්කර නැහැ

තවමත් සටන සිදු නොවීමෙන් ගතවී යන කාලය නරඹන්නන් කිසිවකු තුළ අලස බවක්‌ ඇති කළේ නැත. කුමකින් කුමක්‌වේදෝ යන දෙගිඩියාවෙන්, දෙපාර්ශ්වයේ වූවන් පමණක්‌ නොව ඈතින් පෙනෙන ගහ කොළද, හමායන සුළඟද ගල්වී තිබුණේය.

"ඔබ යම් අපහසුවකින් ද?"

ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ පමණ ඉක්‌මවා යන නිහැඬියාව බිඳිමින් ශබ්ද පිරවූවෝය.

එය ශ්‍රවණය කළ එළාර රජ්ජුරුවෝ තම ආත්ම ප්‍රත්‍යවේක්‌ෂණයෙන් මිදුණහ.

අනතුරුව තම සුරත පහළට දිගුකළ ඔහු තෝමර සපයන යුද සහායකයා වෙතින් තම තෝමරය ලබා ගත්තේය.

එකෙණෙහි ම මහත් ඔල්වරසන් නාදයක්‌ පැතිරිණි.

මාළිගය තුළ තම මහලු මවට තුරුළුව සිටින ශාරදා ඈතින් ඇසුණු ඔල්වරසන් හඬින් තිගැස්‌සුණාය.

ඊට මොහොතකට පසු තවත් ඔල්වරසන් හඬක්‌ නැගී ආවේය.

දැන් දෙරජුන් අතම තෝමර තිබේ. ඇත්තු නොඉවසිල්ලෙන් තම ඉදිරි දකුණු පාදවලින් බිම සාරති.

"ගාමණී, ඔය ඇත් පැටවාද රැගෙන ආපසු යනු ............"

එළාර හදිසියේ මතුකරගත් ගර්වයකින් යුතුව කීවේය.

ගාමණී අබය කිසිවක්‌ කීවේ නැත. එහෙයින්, එළාර යළිත් වරක්‌ යමක්‌ කීවේය.

"මම ඔබේ මරණයෙන් පසු මගේ ආධිපත්‍යය මුළු රුහුණේද පතුරවමි..........."

ප්‍රතිචාර වශයෙන් වහසි බසක්‌ දෙඩවීමට ගාමණී අබයට සිතුණේ නැත.

ඒ වෙනුවට ඔහු මෙසේ කීවේය.

"මා, ඔබ මියගිය පසු මෙතැන ඔබ වෙනුවෙන් දාගැබක්‌ තනනවා"

එළාර රජ්ජුරුවෝ එපමණකින්ම තම 'වහසි සටන' නැවැත්වූහ. (බොහෝ ද්වන්ධ යුද්ධ වලදී පහර දීමට කුරුමානම් අල්ලන අතර, එකිනෙකා පරයා හුවමාරු කොට ගන්නා වහසි බස්‌ වහසි සටන නමින් හැඳින්වෙයි) සත්‍ය වශයෙන්ම ඔහු මේ වන විටද ගාමණී අබය කෙරෙන්, තමන් කුපිත කරවන ප්‍රකාශයන් නිකුත්වීමේ ආසාව අතහැර දමා තිබුණු මුත්, මහත් කරුණා පරවශ ස්‌වරයකින් සිදුවුණු එබඳු ප්‍රකාශයක්‌ බලාපොරොත්තු වූයේ නැත.

අවෛරය සටනකට උත්තේජනයක්‌ නොසපයයි.

මෛත්‍රී පූර්වක මන්දස්‌මිතය කෝපය සඳහා ශක්‌තියක්‌ නොසපයයි.

උදාවෙමින් පවත්නේ සටනක්‌ සිදු නොවීමේ පෙරමඟ ලකුණුද?

සටනක්‌ සිදුනොවීම ම ගාමණී අබය ලබන ජයග්‍රහණයක්‌ යැයි එළාර රජුට හදිසියේම කල්පනා විය.

ඔහු මරණයට පත්කිරීමෙන් තමන් මෙතෙක්‌ ලද සියලු පරාජයන් පෙරළා දැමිය හැකිවෙයි.

එළාර රජු පර්වත හස්‌තියාද තම සිරුරේ කොටසක්‌ සේ ගෙන දීර්ඝ සුස්‌මක්‌ ගත්තේය. මේ නිවැරදි ආශ්වාස කිරීම මඟින් උරසැතක්‌ (පපුව ආරක්‍ෂා කරන ලෝහ වැස්‌මක්‌) පැළඳි ඔහුගේ උරසද එහි පහළ කොටස්‌ සහ ප්‍රාචීරය ද මඳක්‌ පිම්බිණි. යළි දීර්ඝ ප්‍රශ්වාස කිරීම මගින් ඒවා හොඳින් හැකිළිණි.

මේ වූකලී ශූර සටන් ශිල්පියකු සටනක්‌ සඳහා තම සිරුරේ සියලු ශක්‌තීන්ද මනසේ ඒකාග්‍රතාවද එක ලක්ෂ්‍යකට සුසර කරන ආකාරයය.

එය දැක දැක වුවද ගාමණී අබය රජු කෙරෙන් තවමත් එබඳු ශාරීරික සූදානමක්‌ දැකිය හැකිවූයේ නැත.

එහි රහස අනුමාන කළ නන්දිමිත්‍ර හැර, අනෙකුත් සෙනෙවිවරු සියල්ලෝම කලබලයට පත්වූවෝය.

"රජ්ජුරුවන් වහන්ස ගෙරියාට පහර දෙනු"

තවත් ඉවසාගත නොහැකි ගෝඨම්යිම්බර කෑගැසුවේය.

එහෙත්, ඒ සමඟම පෙරළා කෑගැසුවේ එළාර රජුය.

සත්‍ය වශයෙන්ම එය කෑගැසීමක්‌ නොව ඔහු තම හස්‌තියාට දුන් ප්‍රබල විධානයක්‌ විය.

අනතුරුව මැවුනේ නාලාගිරි ඇතා සිහිපත් කරවන තරමේ ලොමු දැහැගැන්වෙන දසුනකි.

දූලි අවුස්‌සමින් පැමිණි පර්වත හස්‌තියා තම හොඬය ඔසොවා තමාට වඩා කුඩා කඩොල් ඇතාගේ හිස මතට පහරක්‌ දෙන ගමන්ම උගේ ගෙල පෙදෙසට දෙදළින් ඇනීමට ද උත්සාහ කළේය.

අනතුර ඉක්‌මනින්ම වටහාගත් කඩොල් ඉක්‌මනින් හැරී මාරක දෙදළ ප්‍රහාරය වැළැක්‌වූ නමුත් පර්වතයාගේ හොඬවැල් ප්‍රහාරය ඌට රිදෙන්නට වැදුණේය.

කෝපයෙන් ගිනියම් වී සිටි දැවැන්ත 'මිග' හස්‌තියාල, රාජ ඇතාට තමාට සිදුවන්නේ කුමක්‌දැයි වටහාගන්නට අවස්‌ථාවක්‌ දුන්නේම නැත. ඌ ඊළඟ මොහොතේ කළේ තම දකුණු ඇලයෙන් කඩොල් ඇතු පස්‌සෙන් පස්‌සට තල්ලුකොට ගෙන යැමය.

ගාමණී අබය රජුට උදාවූ ඒ බිහිසුණු අවදානම් මොහොතේ එළාර රජු තම කිසි දිනෙක නොවැරදුණු තෝමර ප්‍රහාරය, ගාමණී රජුගේ හදවතම ඉලක්‌ක කොට එල්ල කළේය.

මුළු මහත් ජන සන්නිපාතයක්‌ වෙතින්ම එකවර 'ආහ්' යන හඬක්‌ නැඟුණේය.

ඒ, එළාර වෙතින් මිදී පැමිණි තෝමරයේ වේගයට නොවේ.

මෙතෙක්‌ මහත් අලස ලෙස පැවැති ගාමණී අබය සිරුරේ වූ වේගවත් ක්‌ෂණික ක්‍රියා පිළිවෙතටය.

දෙපා, තිර ලෙසම පසුපසට රූටන කඩොල් මත නොසැලී තිබිය දීම, දුන්නක්‌ මෙන් පසුපසට නැමුණු ගාමණී අබය රජු තම නාසයට සුළං පොදක්‌ එක්‌ කරමින් ගිය තෝමර ප්‍රහාරය වැළැක්‌වූයේය.

ඒ සමඟම නැඟුණු මහත් ජය ඝෝෂාව නිසා ගාමණී අබය රජු කඩොල් ඇතාට වේගයෙන් කෑගසා කීවේ කුමක්‌දැයි කාටවත් ඇසුණේ නැත.

සියල්ලන්ම දුටුවේ වටයක්‌ කරකැවී පර්වත ඇතුගේ පීඩනයෙන් මිදෙන කඩොල්, හස්‌තියෙකුට අයත් සටන් විලාසයකින් නොව, බිහිසුණු සිංහයකුට අයත් සටන් විලාසයකින් තම දෙපා ඔසොවා පර්වතයා වෙතට පැන පහර දෙන ආකාරයය. ඒ වනවිටද එළාර රජු තම දෙවන තෝමරය ලබාගෙන තිබුණේය.

එහෙත්, කඩොල් තම තියුණු දෙදළින් පර්වත ඇතුගේ ගෙලෙහි වම් ප්‍රදේශය සිදුරු කළේ ඒ අතරය.

මරහඬ නඟන පර්වත ඇතා ආපසු හැරෙන්නට පෙර තම දෙවන තෝමර ප්‍රහාරය එවන්නට එළාර සූදානම් විය.

එහෙත්, ඊට ක්‌ෂණයකට පෙර විශ්මය ජනක වේගයකින් පැමිණි සීතල යමක්‌ තම උරසැත ද දෙකඩ කරමින් සිරුර විනිවිද යනු ඔහුට දැනුණේය.

මහත් ජය ඝෝෂාවක්‌ අවටින් ගිගුම් දිණි.

තවමත් තම පපුව හරහා කිඳා බැසුණු තෝමර නිසා වූ වේදනාව නොදැනුණු එළාර රජ්ජුරුවෝ කුමක්‌ සිදුවන්නේදැයි වටහා ගැනීමට අවට සිසාරා බැලූහ.

තමා පාවෙන්නාක්‌ මෙන් දැනෙන බවද, සමබරතාව ගිලිහෙමින් පවතින බවද ඔහුට අවබෝධවන අතරේ, පර්වත හස්‌තියා මුලින්ම උගේ ඉදිරිපස දෙපා නවමින් ඉදිරියට වැටුණේය. අනතුරුව ඌ එළාර රජු වම් පසට පෙරළා දමමින් දකුණු ඇලයට පෙරළී ගත්තේය.

ජයග්‍රහණයෙන් ඔද වැඩුණු සේනාවන්ගේ කන්බිහිරි කරවන ඔල්වරසන් සහ ප්‍රීති ඝෝෂා මධ්‍යයේ කඩොල් ඇතු පිටින් බිමට බට ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ මොහොතක්‌ ඌ දෙසබලා සිට උගේ සොඬය සිප ගත්තේය.

අනතුරුව ඔහු සෘජුවම බැලුවේ බිම ඇද වැටී සිටින එළාර රජු දෙසය.

කිසිවකුට තමා සමීපයට නොපැමිණෙන ලෙසට හා සන්සුන්වන ලෙසට හස්‌ත සංඥා දැක්‌වූ ගාමණී අබය, සෙමෙන් සෙමෙන් එළාර වෙතට ගියේය.

තරමක්‌ වේදනා බර ස්‌වභාවයකට ආසන්නව මුත් මෙවර මෛත්‍රී පූර්වක මන්දස්‌මිතයක්‌ පැවතියේ එළාර මුහුණේය.

තෝමරය ගලවා දමන්නැයි ඔහු ඉතා පැහැදිළි හඬකින් ඉල්ලා සිටියේය.

එහෙත්, එසේ කළ සැණින් ඔහු මරණයට පත්වන්නේ යැයි සිතූ ගාමණී ඒ සඳහා පැකිලුණේය.

"නැහැ එසේ වන්නේ නැහැ" 

ඔහුගේ සිතැඟි වටහාගත් එළාර කීවේය.

ගාමණී අබය රජුගේ නියෝගය පරිදි නන්දිමිත්‍ර විසින් ඉතා ප්‍රවේශමෙන් එළාර ළෙහි ඇනී තිබූ තෝමරය ගලවා දැමුණු අතර එළාර රජු සුන්බුන්වී එල්ලා වැටෙමින් තිබූ උරසැත තෙමේම ගලවා දැම්මේය.

ඒ වෙහෙසකර ක්‍රියාව විසින් ඔහු බෙහෙවින් අඩපණ කෙරිණි.

එළාර වෙත නැඹුරුවීමට මොහොතකට පෙර අවට සිසාරා බැලූ ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ එක හස්‌ත සංඥාවකින්ම මහ ජය ඝෝෂාවන් නතර කළහ.

"එක අණයි....."

එළාර කීවේය.

ගාමණී අබයට එය පැහැදිලිව ඇසුණේ නැත. එළාර රජු වෙතට වඩාත් නැඹුරු වූ ගාමණී අබය ඔහු ප්‍රවේශමෙන් වත්තම් කොට තම උකුලට ගත්තේය.

"එක අණයි........සියල්ල නිහඬයි..."

එළාර සෙමෙන් එහෙත් පැහැදිලිව කීවේය. ගාමණී අබය මුහුණට මඳ සිනාවක්‌ නැගිණි.

"......ඔබ හරිම ලස්‌සන මනුෂ්‍යයෙක්‌"

ගාමණී අබය මඳක්‌ විලියෙන් රත්වුණු මුහුණින්ද, හොඳටම තෙත්වූ දෙනෙතින්ද එළාර දෙස බලා සිටියේය.

"..............මේ පවුර ඇතුලේ සිටින්නේ බයෙන් තැතිගත් මිනිස්‌සු......."

එළාර ආයාසයෙන් කීවේය.

"...............ඔවුන් මා විශ්වාස කොට මෙහි ආ මිනිස්‌සු, ඔවුන්ගේ ගේ දොර, වෙළෙඳ සැල්, අඹුදරුවන්..........ඔවුන්ගේ දෙවිවරුන්............."

"ඒ කිසිවක්‌ විනාශ වන්නේ නැහැ. ඒ කිසිවකුට කිසිවක්‌ අහිමි වන්නේ නැහැ........."

ගාමණී අබය කීවේ එළාර සුරත තම සුරතින් දැඩිව ග්‍රහණය කොට ගනිමිනි.

".......එක අණයි, ඒ අණින් එහෙමද?"

එළාර තම මහත් සේ දැල්වුණු දෙනෙතින් යුතුව ගාමණී අබය විචාළේය.

"අණින් පමණක්‌ නොවෙයි........"

ගාමණී කීවේය.

".............මා ඔබේ අවමංගල්‍ය කටයුතු මහා ගෞරවාලංකාරයකින් සිදුකරනවා රජතුමනි. එයින් කියැවෙන අදහස්‌ දෙකක්‌ තිබෙනවා." 

"එකක්‌, ඔබ කෙරෙහි මා තුළ පවතින ගෞරවය"

"අනෙක, මා ඔබට එසේ ගරු කරනවා නම් ඔබගේ ජනතාවට මගේ ජනතාවගෙන් කිසිදු හිරිහැරයක්‌ සිදුනොවිය යුතුයි යන අදහස..........."

මුල්වරට එළාර දෙනෙතින් කඳුළු ගංගාවක්‌ ගලා ආවේය. මරණාසන්න අපහසුව නිසා පමණක්‌ නොව දැඩි චිත්ත වේගය නිසා ද ඔහුට කතා කර ගැනීම අපහසු විය.

"......මා කාලය නාස්‌ති කළා කියා හිතනවා.........."

ඔහු කෙසේ හෝ කීවේය.

".......සිව් සාළිස්‌ වසරක්‌ මුළුල්ලේ මට ඔය දර්ශනය ඉගෙන ගන්න තිබුණා......."

අනතුරුව ඔහු කීවේ ඉතාම පැහැදිළි හඬකිනි.

"අපත් තවම එය උගෙන අවසන් නැහැ......."

ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ කීහ.

"ඊළඟ වාරයේවත් එය උගෙන අවසන් කරන්නයි මගේ අදහස.... ඔබත් එසේ කිරීමට උත්සාහ කරන්න....."

එළාර මහා සෙනෙහසකින්ද මහා මෛත්‍රියකින්ද ගාමණී අබය වැළඳගත්තේය.

"මගේ දියණියගේ වීරයා ඔබයි"

එළාර රජ්ජුරුවෝ ඉන්පසු කිසිවක්‌ නොකීහ. සෝ සුසුම් හෝ සැනසුම් සුසුම් හෝ නොහෙළුහ.

එහෙත්, අපමණ සැනසුමක්‌ ද විරාමයක්‌ ද, ප්‍රාර්ථනාවක්‌ ද ඔහු දෙනෙතේ සටහන්ව තිබෙනු, සීරුවෙන් ඔහු නිසල සිරුර බිම හොවන ගාමණී අබය දුටුවේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

ඉක්‌බිති ගාමණී අබය,

ඒ රජුගේ දේහය වැටුණු තන්හි සක්‌විති පෙරහැරින් අලංකෘත කොට සරසන ලද කුළුගේ සහිතව ආදාහන කරවීය.

එතැනට පැමිණ තමා උදෙසා වාදනය කරනු ලබන තූර්ය වාදන නවත්වා, එම ස්‌ථානය පැදකුණු කොට ගරුසිත් උපදවා, එහි ගඳමල් පුදා, ලක්‌දිව සියලු රජදරුවෝ ම විසින් කරන ලද පරිදි ම කෙරෙත්වා, යි එම ස්‌ථානයේ රාජාඥා පිහිටුවීය.

(වංසත්ථප්පකාසිනී, අකුරටියේ අමරවංශ නාහිමි, හේමචන්ද්‍ර දිසානායක පරිවර්තනය, පිටු 384)

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

ස්‌වකීය මුතුන් මිත්තන්ට අයත් ඉපැරණි අනුරාධපුර රජ මාළිගයේ වෙසෙන දෙවනපිය ගාමණී අබය මහ රජ්ජුරුවෝ එළාර දේහයට දැක්‌වූ අධික ගෞරවය දැඩි මානවවාදී ක්‍රියාවක්‌ සේම, දැඩි දේශපාලනමය ක්‍රියාවක්‌ ද වූයේය.

ඒ කරණ කොට අනුරාධපුර මහා වෙළෙඳ නගරයේ වූ එළාරට හිතපක්‌ෂපාතී කිසිදු පුරවැසියකු හෝ සංක්‍රමණිකයකු හෝ වදනකිනුදු නොරිදවන ලද්දේය. ඔවුන්ගේ වාසස්‌ථානයකින් ඔවුන් පලවා නොහරින ලද අතර තමන් පදිංචිව සිටි ඕනෑම තැනක ඔවුහු සනාථයෝම වූහ.

රජුට ද්‍රෝහි වූවන් අල්ලා ගැනීම සඳහා වූ නියෝගයක්‌ නොතිබුණ ද භට්‌ටාරත්, මිත්‍ර සෙනෙවිත් අතුරුදහන්ව සිටියහ.

පුදුමයකට මෙන් ශාරදා පිළිබඳවද ඉන්පසු කිසිදු තොරතුරක්‌ වාර්තා වූයේ නැත.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

භාවමිශ්‍ර නමැති කවියෝ මෙසේ කීවෝ ය.

"භට්‌ටාර කියන්නේ විදේශ කුමන්ත්‍රණයයි, මිත්‍ර කියන්නේ දේශද්‍රෝහිකමයි, ශාරදා කියන්නේ ආදරයයි"

"ඉතින් ඔය තුන්ගොල්ලම පැනල ගිහිල්ලනේ" 

කොක්‌හඬලා සිනාසුණු අයකු කීවේය.

"කවදාහරි ඔවුන් ආපසු එයි........."

හඬනඟා කී භාවමිශ්‍ර, තමාට පමණක්‌ ඇසෙන සේ මෙසේ කියා ගත්තේය.

"...........මේ කපේ දී බැරිනම් ඊළඟ කපේ දී හරි"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

ශාරදා පිළිබඳව කෙසේ වෙතත් භට්‌ටාර සහ මිත්‍ර සම්බන්ධයෙන් වූ තවත් කටකතාවකින් කියැවුණේ වයඹ දෙසට පලාගිය ඔවුන් ඉදිරියට පැමිණෙන භල්ලුකගේ සේනාවන්ට එක්‌වී ඇති බවය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

වේගයෙන් ඉදිරියට පැමිණි භල්ලුකගේ සේනාංක අනුරාධපුරයට යොදුන් කීපයක්‌ දුරින් පිහිටි කෝලම්බහාලක ගමේ කඳවුරු බැඳගත්තේය.

එතැනට ගොස්‌ ඔහු පරාජය කොට දැමීමට සෙනෙවිවරුන් අතර තරගයක්‌ පැවති අතර ඒ සඳහා අවසර ලැබුණේ ඵුස්‌සදේවගේ සේනාංක වලටය.

එළාර පරාජය වී මියගිය බව දැන දැනත්, ආපසු හැරී නොයා භල්ලුක හැල්මේ අනුරාධපුරය දෙසට පැමිණීමේ එක්‌තරා සුවිශේෂ අර්ථයක්‌ තිබිණි.

එනම්, තමන් අනුරාධපුරය වැටලූ කළ, ඒ තුළ සිටින තම රටේ වැසියන් ගාමණී අබය රජුට එරෙහිව කැරළි ගසා තම සේනාවට එක්‌වන්නේය යන විශ්වාසයය.

එහෙත්, අනුරපුර වැසි කිසිදු සංක්‍රමණිකයකු තුළ එබඳු අදහසක්‌ නොපැවති අතර ඵුස්‌සදේවගේ සේනා, භල්ලුකට එරෙහිව යුද වදිනු සඳහා දක්‌ෂිණ දොරටුව අසල තැනෙමින් තිබෙන එළාර ස්‌මාරක චෛත්‍යයට ද ගරු සත්කාර කෙරෙමින්ම ඒ සඳහා ගමන් කරන ආකාරය දෙස පමණක්‌ ඔවුහු මවිතවී බලා සිටියහ.

භල්ලුක ද ඔහුගේ සේනා ද ඵුස්‌සදේවගේ සේනාංක විසින් බලවත් පරාජයකට ද විනාශයකට ද පත් කෙරිණි.

සටනේදී භල්ලුක මියගිය අතර යන්තම් නැවත පලායැමට වරම් ලැබුවෝ පරාජයේ වේදනාව පමණක්‌ නොව තවත් විශේෂ තොරතුරක්‌ද චෝළ රජු වෙත ගෙන ගියහ.

"මහා බිහිසුණු බලවත් අධිරාජයෙක්‌ දැන් සිහලද්වීපය පාලනය කරයි. ඔහු සමඟ යුද වැදීම සිය දිවි නසා ගැනීමක්‌ වැනිය. එළාර රජු උපක්‍රමයකින් මරා දැමූ ඔහු අනුරාධපුර නගරයේ වූ සියලු දක්‌ෂිණ පථ ජනතාව සංහාරය කොට ඇත්තේය"

"මේ පිළිබඳව ලෝක පාලක දෙවියන්ට පැමිණිලි කරනු හැර වෙන කළ හැකි අන් යමක්‌ නැත. එසේ කිරීමේ වුවද ඵලක්‌ ඇතැයි සිතිය නොහැක්‌කේ මේ මිත්‍යාදෘෂ්ටිකයන් ලෝක පාලක දෙවියෙක්‌ හෝ බ්‍රහ්මයෙක්‌ ගැන හෝ විශ්වාස නොකරන නිසාය"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

මහාසිව මහා ස්‌ථවිරයන් වහන්සේ සාමාන්‍යයෙන් විහාර ගෙයින් පිටතට නොපැමිණෙති.

අධිකව මහලු බවට පත් තමන්ගේ සිරුර පාලනය කොට ගැනීමට මහත් ආයාසයක්‌ දැරීමට උන්වහන්සේට සිදුවීම ඊට එකම හේතුවය.

එහෙත්, සාමනේර භික්‍ෂුවකගේ ද ආධාරය ඇතිව දැන් උන්වහන්සේ සෙමෙන් සෙමෙන් විහාර බෝමළුව වෙත ඇවිද යන්නෝය.

මේ අසීරු පාද යාත්‍රාව, තමන් සමඟ ගමන් ගන්නා කිසිදු ආභරණයක්‌ නොපැළඳි සහ ශ්වේත වර්ණ ඇඳුමකින් සැරසුණු, පහළට යොමුවුණු දෑස්‌ සහිත කාන්තාව නිසාය.

"..........මහරජතුමා ඔබේ අදහසට විරුද්ධ නොවන බව මා නම් දන්නවා........"

"පුතා ඒ පිළිබඳව කැමැත්ත පළ කළා ස්‌වාමිනී"

මහා ස්‌ථවිරයෝ තම ගමන නතර කොට ඈ දෙසට හැරුණහ. ඒ වූකලී මීට අඩසියවසකට පමණ පෙර තමන් මෙසේ ඇවිද අවුත් නතර වූ තැනම විය.

"දේවිය, ආරණ්‍ය වාසය ඉතා දුෂ්කරයි"

"මා දන්නවා ස්‌වාමිනී........"

සුදුවත හැඳි කත කීවාය.

".......එහෙත්, එය මේ සංසාර ගමන තරම් දුෂ්කර නැහැ......."

මහා ස්‌ථවිරයෝ මඳ සිනා පහළ කළහ.

අද එදා මෙන් දැඩි සුළඟක්‌ හමා ආවේ නැත. එහෙත් මඳ සුළඟට වැනෙන බෝපත්වල හඬ ඇයට එදා මෙන්ම අද ද ඇසිණි.

බෝපත්..............

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

දැන් සිදුවීම නොව 'සිදුවීමේ සිදුවීම' ලියා රඟ දක්වන්නැයි
පස්වන සියවසේ සිට
කාලය හරහා අපට පණිවුඩ එවූ
මහානාම මහා ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ ශ්‍රී නාමයට
මහරජ ගැමුණු පිළිගැන්වෙන්නේය.

ඒ සඳහා අපට උපකාර කල

සියලු මනුෂ්‍යයන්ට ද
අමනුෂ්‍යයන්ට ද
සොබා දහමට ද
අපගේ ගෞරව ස්තුතිය හිමිවේ.

- ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි


⋆ 
⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆


හුදිජන පහන්සංවේගය පිනිස ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි නම් වු ඒ අසහාය කලාකරුවා විසින් රචිත මහරජ ගැමුණු සිනමා තිර රචනයේ නවකතා පරිවර්තනය මෙතෙකින් නිමා වේ.


වර්ෂ 2010 සැප්තැම්බර් මස පස් වන ඉරිදා, දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයෙන් උපුටාගත් මෙම මහරජ ගැමුණු සිනමා තිර රචනයේ නවකතා පරිවර්තනය අවසන් කොටස ක්‍රි.ව. 2016 ක් වූ දෙසැම්බර් මස විසිනව වන දින පූජිත විසින් සටහන් කරන වගයි...

32 කොටස - භල්ලුක නෞකා සිතිජයේ දිස්‌වෙයි

මහා විජයග්‍රහණය අතැඹුලක්‌ සේ ප්‍රත්‍යක්‌ෂව තිබියදී ගාමණී අබය රජු එළාර රජු සමඟ ද්වන්ධ සටනකට එළඹීම මාගම සෙනෙවි මණ්‌ඩලය තුළ සතුටක්‌ ඇතිකළේ නැත.

"මෙය ක්‌ෂත්‍රීය රාජ ධර්මයන් පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්‌ නොවෙයි.........."

වේළුසුමන කීවේය.

"........රජකු තවත් රජකුට ද්වන්ධ සටනක්‌ සඳහා ආරාධනා කරන අවස්‌ථාව තිබෙනවා තමා, හැබැයි ඒ එකකු පරාජයේ මුවවිට සිටින අවස්‌ථාවක නොවේ, දෙදෙනාම යුද පිටියේ කරට කර සිටින අවස්‌ථාවකයි"

"මේ මොන කරට කර අවස්‌ථාවක්‌ද.............?"

නොසන්සුන් සුරනිමල නාස්‌ පුඬුවලින් පිඹිමින් කීවේය.

"...........මේක පැරදෙන එකාට අපේ කරපිටින් යන්න දෙන අවස්‌ථාවක්‌"

බොහෝ අයට ඇතැම්විට එකවරම වටහාගත නොහැකි ගාමණී අබය රජුගේ සංකීර්ණ මනෝධර්මයන් එකහෙළා අනුමත කරන ථෙරපුත්තාභයත්, මෙහිදී සුරනිමලගේ ප්‍රකාශය අනුමත කළ බවක්‌ පෙනිණි.

මෙතැන බොහෝ අය විසින් බොහෝ අදහස්‌ ප්‍රකාශ කරනු ලැබුව ද, ඒවායින් ඔවුන් කවර කරුණක්‌ අඟවන්නට උත්සාහ කළද ඒ සියල්ල තුළ සඟවන්නට යෙදුණු එකම කරුණක්‌ වී යැයි නන්දිමිත්‍රට සිතිණි.

ඒ වූකලී මේ සටන තුළ බලපවත්වන රජුගේ ජීවිත අවදානමය.

"...........අතිශූර සටන්කරුවකුට වයස ප්‍රශ්නයක්‌ නොවෙයි........."


එළාර රජු ගැන සිතා ඔහු කීවේය.

"...........ඒ වගේම අපේ හැම සටන් සම්ප්‍රදායක්‌ම හොඳින් පුරුදු පුහුණු වෙච්ච කෙනකුට ද්වන්ධ සටනක්‌ කරනවා කියන එකත් එතරම් දෙයක්‌ නොවෙයි......"

කවුරුත් රාක්‍ෂස අංගම් ශිල්පයේ විශාරදයා දෙස එක්‌වරම නෙත් යොමු කළහ. එහෙත්, කිසිවකුත් එපමණකින්ම සැනසුම් සුසුම් නොහෙළුහ.

ඒ වෙනුවට ඔවුහු මහ රජුගේ අදෘෂ්‍යමාන උපදේශිකාව වූ විහාර මහා දේවිය සොයා ගියහ.

මඳ සැලීමක්‌ හෝ වික්‌ෂිප්තියට පත්වීමක්‌ හෝ ප්‍රදර්ශණය නොකළ ඇය වැඩිවෙලා නොගෙන ඔවුනට මෙසේ කීවාය.

"............මහ රජුගේ තීරණය මා විමසා ගත් එකක්‌ නොවේ. එය ඔහු ගත් තනි තීරණයක්‌. සමහර තීරණ ඔහු ගන්නේ කා විමසාවත් නොවේ. ඔහුගේම සිතිවිලි විශ්වයෙන් විමසා බලා පමණයි. ඒ තීරණ කිසිවකුට වෙනස්‌ කළ නොහැකියි"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

තවමත් උතුරේ බලය පැවතියේ එළාර රජු අතය.

ඔහු අත උතුරේ බලය පැවතීම යනු වයඹ දිග මහාතිත්ථය යන මහා වරායත්, උතුරේ ජම්බකෝල පට්‌ටනය යන සුවිශේෂ වරායත් තවමත් ඔහු අත පවතින්නේය යන්න පමණක්‌ නොවේ. කවදත් එළාර රජු කෙරෙහි පැවැති නාවික බලය තවමත් එසේම පවතින්නේය යන්නද වේ.

ගාමණී අබය සේනාවලින් කිසිදු අවහිරයක්‌ නොමැති මේ බල ප්‍රදේශ හරහා දක්‌ෂිණ පථයේ චෝළ දේශයට පළා යමු යැයි භට්‌ටාරත්, දිඝජන්තුත් එළාර රජුට කොතෙකුක්‌ ඇවටිලි කළහ.

මුලදී ඔහු එයට විරුද්ධ වූයේ තමාත් තම රාජ්‍යයත් පිළිබඳ විශ්වාසයෙන් මෙහි පැමිණි දක්‌ෂිණ පථ සංක්‍රමණිකයන් හැරදමා යැමට ඔහු තුළ වූ නොකමැත්ත ප්‍රකාශ කරමිනි.

දැන් ඔහුට ඊට වඩා හේතුවක්‌ තිබිණි.

ඒ, ද්වන්ධ සටනකට එළඹෙන බවට ඔහු ගාමණී අබය රජුට දුන් ප්‍රතිඥාවය.

".........නමුත් එසේ කිරීමෙන් සිංහල සේනාවන් අනුරාධපුරයට ඇතුළු වෙනවා. අපට සිදුවන්නේ ආයුධ පහත හෙළා බලා සිටීමටයි......."

දීඝජන්තු දරාගත නොහැකි නොසන්සුන් බවකින් යුතුව කීවේය.

"එය යටත්වීමක්‌ ද, එසේ නොවන්නක්‌ ද ?"

භට්‌ටාර සෙමෙන් වුවත් ඇසුවේ වැදගත් ප්‍රශ්නයකි.

"එය යටත් වීමක්‌ නොවේ, සටන් විරාමයක්‌ පමණයි......."


එළාර කීවේය.

"..........මා ගාමණී අබය රජු පරදවා ජයගත් පසු මුළු යුද ජයග්‍රහණයේම අයිතිය මා සතුයි. ඉන්පසු සිදුවන සියලුම දේ තීරණය කරන්නේ ජයග්‍රාහක මා මිස රජු මළ පරාජිත සේනාවක සෙනවියන් නොවේ"

"එසේ නම් ද්වන්ධ සටන දැක බලා ගනු සඳහා නගරය තුළට පිවිසිය යුත්තේ අපට වඩා බෙහෙවින් විශාල සේනාවක්‌ නොවිය යුතුයි"

දීඝජන්තු කීවේය.

"එබඳු කොන්දේසියක්‌ අපේ සටන තුළ නැහැ........."

එළාර රජු කීවේ සන්සුන්වය.

මුසපත්වූ දීඝජන්තුට කෑගැසිණි.

"දෙපාර්ශවයේ සමබරතාව සඳහාවත් මා ඉදිරියට ගොස්‌ පහර දෙන්නම් ?"

"එපා!"

තිර ලෙසම කී එළාර රජ්ජුරුවෝ එතැනින් නික්‌ම ගියහ.

අසල තිබූ මාළිගා කණුවකට තම දැවැන්ත සිරුර තෙරපාගත් දීඝජන්තු හඬපිට නොවන සේ මුඛය ද එහි සිරකොට ගනිමින් මුළු වෙර යොදා කෑගැසුවේය.

"බ්‍රෑ........... ඈ..........."

යන අව්‍යක්‌ත අමිහිරි හඬක්‌ එකල්හි ඔහු මුවින් නැගී ආවේය.

ඒ දීර්ඝ අමිහිරි හඬ නිමාවන්නට පෙර මිත්‍රත්, තුම්බ නමැති සුළු සෙනෙවියකුත් එතැනට දිව ආහ.

වඩාත්ම ඉක්‌මන් හීපොළෙන් ලැබුණු පණිවිඩයක්‌ ඔවුන් අතවිය.

පණිවිඩය එවා තිබුණේ මහා තිත්ථයේ සිටින වර්මන් නමැති චේර  සෙනෙවියා විසිනි.

"භල්ලුක සෙනෙවිතුමන්ගේ නෞකා සිතිජයේ දිස්‌වෙයි. සුළඟ යහපත් නම් හෙට අනිද්දාම ඔවුන් ගොඩබිමට පැමිණෙනු ඇත"

"සුළඟ, සුළඟ, සුළඟ, හෝ..... සුළඟ පෙරදිගින් එන්න. බටහිරින් එන්න. අප ගලවා ගන්න...."

දීඝජන්තු මහත් වූ චිත්තප්‍රීතියෙන් යුක්‌තව කෑගැසුවේය.

"මිත්‍ර සූදානම් වනු. මා පෙර මඟට ගොස්‌ දුෂ්ට ගාමණීට පහර දෙනවා. කිසිවකුට එය වළකනු නොහැකියි. මගේ බෑණා අනුරාධපුරයට ළඟා වනතුරු ඒ අහලකටවත් පිවිසීමට සිංහල සේනාවන්ට මා ඉඩදෙන්නේ නැහැ........"

මිත්‍ර යමක්‌ පැවසීමට ගත් උත්සාහය, භට්‌ටාර තම සුරතින් ඔහු මුව වැසීමෙන් වැළැකී ගියේය.

"මේක හිතුවක්‌කාර තීරණ උවමනා වේලාවක්‌, රජු හිතුවක්‌කාර තීරණ ගෙන අප බිලි දෙන්නට තනන වේලාවක්‌, දීඝජන්තුගේ හිතුවක්‌කාර කමට ඉඩදෙනු. භල්ලුක පැමිණෙන තුරු දුෂ්ට ගාමණී පමා කිරීමට ඔහුට ඉඩදෙනු"

මිත්‍ර තම සුරතේ තැවරුණු භට්‌ටාරගේ ඛේටය මහත් අපුලකින් යුතුව පහතට නැමී තම වස්‌ත්‍රයෙන් පිස දැම්මේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

ජයග්‍රාහී මාගම සේනාවන්ට අනුරාධපුරයේ තොරතුරු දැන් පුදුම ඉක්‌මනින් ලැබුණේය.

ඒ, මොහොතින් මොහොත පළා එන්නන් විසින් අනුරාධපුරයේ මොහොතින් මොහොත තොරතුරු ද රැගෙන ආ නිසාය.

භල්ලුකගේ චෝළ හමුදාවේ පැමිණීමෙන් උත්තේජනය ලැබූ සෙනෙවි දීඝජන්තු එළාර අණට ද පිටුපා තම සේනාංකය ද රැගෙන ඉදිරියට පැමිණෙන බව ඒවායින් කියැවුණු වැදගත්ම තොරතුර විය.

මාගම යුද සෙනෙවි මණ්‌ඩලය ප්‍රීතියෙන් ඉපිළ ගියේය.

"දීඝජන්තුවා ගැනීමට මට ඉඩදෙන්න" 


සුරනිමල නන්දිමිත්‍රට ආයාචනා කළේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

අනුරාධපුර නගරයට ඉතා ආසන්නයේ පිහිටි කුඩා වැවක්‌ අසලට දීඝජන්තුගේ සේනාංකය පැමිණියේ මහා ඝෝෂාවක්‌ නඟමිනි.

කිසිදු ඝෝෂාවක්‌ නොනැඟු සුරනිමල ගේ සේනාවෝ වැවේ මෙහා ඉවුරේ සූදානමින් සිටි අතර ඊට බොහෝ මෑතින් වූ කුඩා කඳු ගැටයක්‌ මත නන්දිමිත්‍රත්, වේළුසුමනත් සටන නැරඹීමට සුදානම්ව සිටියහ.

දීඝජන්තුගේ සේනාවේ ධනුර්ධයන් නොසිටි අතර එය අසිපත්, තෝමර සහ ත්‍රීශූලවලින් සන්නද්ධ වූ වේගයෙන් කඩා පනින වර්ගයේ සේනාවක්‌ විය.

කළු ඇඳුමින් සැරසී සිටි ඔහුගේ ප්‍රහාරක සෙබළුන් කළු ජටාවලින් හෝ කළු පැහැති හිස්‌ ආවරණවලින් හෝ සැරසී සිටියහ.

ප්‍රහාරකයෝ ඊළඟ මොහොතේ දණක්‌ පමණ ජලයෙන් පිරී තිබුණු කුඩා වැව තරණය කරමින් මාර හමුදාවක්‌ මෙන් ඉදිරියට එනු පිණිස ජලයට පැන්නෝය.

කළු ඇඳුම් ඇඳියවුන් ඉදිරියෙන්ද, පසුබිමින්ද, ඔවුන් අතරින්මද, සුදු ජල ප්‍රහාරයන් නැංවුණු අතර, ඔවුහු වේගයෙන් ඉදිරියට පැමිණියහ.

හදිසියේම වැව් ජලය යටින් ඔවුනට ප්‍රතිමුඛව මතුවූයේ සුරනිමලගේ සුවිශේෂ කුඩා දුනු සේනාංකය විය.

මාරපංගම් නමින් හැඳින්වූ මේ කුඩා දුනු විශේෂය ලෝහයෙන් තනන ලද්දක්‌ වූ අතර ඉතා වේගවත් හීසර ප්‍රහාරයන් ළඟ ළඟම එල්ල කළ හැක්‌කේ ද විය.

මුලින් පැමිණි දීඝජන්තු කණ්‌ඩායමේ සියළුම සෙබළෝ නොවැරදීම මාරපංගම් ප්‍රහාරයට ලක්‌වූවෝය.

මේ අනපේක්‍ෂිත ප්‍රහාරයෙන් ඔවුන් කෙතරම් සංඛ්‍යාවක්‌ වැව තුළම මරණයට පත්වූයේ ද යත් කැලැතෙන වැව් ජලය වැඩිවෙලාවක්‌ යන්නට පෙර මඩ මිශ්‍ර රතු පැහැයකට හැරිණි.

සුරනිමලගේ අදහස වූයේ ඉක්‌මනින්ම දීඝජන්තුගේ ඉදිරිපෙළට පහරදී එය විනාශ කොට සතුරා බියෙන් ත්‍රස්‌ත කොට, ආපසු හැරී පළායන ඔහුගේ මැද පෙළ ලුහුබැඳ අනුරාධපුර නගරයට ඇතුළු වීමය.

එහෙත් ඒ අදහස ව්‍යර්ථ විය. ඊට හේතු වූයේ ලුහුබැඳ යැමට ඉතිරිවූ මැද පෙළක්‌ නොමැතිව මුළු මහත් දීඝජන්තුගේ සේනාවම සුරනිමලගේ සේනාවන් විසින් සමූල ඝාතනය වීමය. 

මහියංගනයෙන් මීට තෙවසරකට පමණ පෙර ඇරඹුණු සටනේ එළාර සේනාංකයක්‌ මුළුමනින්ම විනාශයට පත්වූ ප්‍රථම මෙන්ම අවසාන අවස්‌ථාව ද එයම විය.

"මා මේ බව දැන සිටියා........."

එළාර ඉතාම දුක්‌මුසු හඬින් කියා සිටියේ සතුරු සේනාපතියන් විසින් තමා වෙත එවා තිබූ දීඝජන්තු මහ සෙනෙවියාගේ මළසිරුර දෙස බොහෝ වේලාවක්‌ බලාසිටීමෙන් අනතුරුවය.


⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

භල්ලුකගේ චෝල සේනාවන් මහාතිත්ථයට ගොඩබැස තිබීම එළාර තුළ අමුතු බලාපොරොත්තුවක්‌ දැල්වූයේ නැත.

ඔහු එකම අරමුණකින් යුතුව ගාමිණී අබය සමඟ ද්වන්ධ සටනට සැරසිණි.

සාමාන්‍යයෙන් ද්වන්ධ සටන්වල සම්ප්‍රදාය වූයේ සටනට ආරාධනා කරන්නා එසේ කළ පසුව ආරාධනා ලබන්නා විසින් සටන් කළ යුතු ස්‌ථානයත්, ආයුධ මොනවා ද යන්නත් දැනුම් දිය යුතු වීමය.

මෙහිදී ආරාධිතයාට හෙවත් ප්‍රතියෝජකයාට යම් වාසියක්‌ සැළසෙනු වැළකිය නොහැකි විය. මක්‌ නිසා ද, ඔහු ඔහුට වාසිදායක සියලුම ආකාරයන් මෙහිදී යෝජනා කරන නිසාය.

ඒ අනුව එළාර රජ්ජුරුවෝ හස්‌තීන් පිට නැඟී සිදු කෙරෙන්නා වූද, තෝමරය ආයුධය වශයෙන් භාවිතා කෙරෙන්නාවූ ද, සටනක්‌ ප්‍රතියෝජනා කළහ.

සාමාන්‍යයෙන්, හස්‌තීන් පිටනැඟී කෙරෙන සටනකදී, සටන්කරුවන් තම දෙපා පොළොව මත තබා කෙරෙන සටනකදී මෙන් උනුනුන්ගේ ශාරීරික ශක්‌තියත් දරා ගැනීමේ ශක්‌තියත්, එතරම් උරගා බැලෙන්නේ නැත.

මෙබඳු සටනක විශේෂත්වය නම් සටන්කරුවාට එකවිටම, තම යුද වාහනය වන හස්‌තියා මෙල්ලකර ගැනීමේ හැකියාවත්, සමබරව ඌ මත පිහිටා සිටිමින් ප්‍රතිවාදියාට නිවැරදිව තෝමර ඉලක්‌කය ගැනීමේ හැකියාවත් තිබිය යුතු වීමය.

කාලිංග ඛාරවේල රජුගේ රාජ්‍ය සේවයේ යෙදෙන කාලයේ පටන්ම එළාර තෝමරය දමා ගැසීමේ ශූරයකු විය. අසුන්පිට නැගී ගෝනුන් හඹාගොස්‌ උන් තෝමරයෙන් ඇන මැරීම පරණ පුරුද්දක්‌ වූ මුත් එළාර හස්‌තීන් පිට යැම පුරුදු පුහුණුවූයේ රජරට ආක්‍රමණය කිරීමෙන් පසුවය. ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත තෝරාගැනීම වූයේ පර්වත හස්‌තියාය.

පර්වත වූ කලී සිහලද්වීපයේ උපන් හස්‌තියකු නොවේ, මිග වර්ගයට අයත් දැවැන්ත හස්‌තිරාජයකු වූ ඔහු චේර රාජ්‍යයෙන් එළාර ලද පරිත්‍යාගයක්‌ විය. සටනට පුරුදු පුහුණු කරන ලද දැවැන්ත සත්ත්වයා හැමවිටම එළාර තුළ මහත් අභිමානයක්‌ ද ධෛර්යයක්‌ ද ඇති කළේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

"මේ කුමක්‌ද ගාමණී, මා සිතා සිටියේ ද්වන්ධ සටන මහ පොළොවේ සිදුවන්නක්‌ බවයි"

විහාර මහා දේවිය සටනේ අනපේක්‍ෂිත ස්‌වරූපයෙන් මඳක්‌ කණස්‌සල්ලට පත්ව සිටියාය.

"මා සිතා සිටියේත් එසේමයි, නමුත් ඔහුට වුවමනා අහසේ නම් එය අහසේ වේවා, පොළොවේ නම් එය පොළොවේ වේවා, ඕනෑම තැනක සටනට මා සුදානම්"

විහාර මහා දේවිය තම දෙපා වැඳ ආශිර්වාද ලබාගන්නා ආදරණීය දරුවාගේ හිස සිප ගත්තාය.

උදාවන මෙබඳු මොහොතක්‌ පිළිබඳ සේයාවක්‌ ඈ තුළ ඇතිවෙමින් නැතිවෙමින් පැවතියේ දැනට බොහෝ කාලයකට පටන්ය.

මීට වසර සාළිස්‌ ගණනකට පෙර සිලාපස්‌සය පිරිවෙන් භූමියේදී හමාගිය ගුප්ත මහ සුළඟ අද තම හද පතුලෙන් හමායන්නේ යැයි ඇයට හැඟුණේය.

එහෙත්, ඒ සුළඟ අද එදාට වඩා උණුසුම් බවද, එය අද තම හදවතින් පටන්ගෙන මුළු සිරුරම දවා යන්නේ යැයි ද ඇයට හැඟුණේය.

"මගේ පුතාට තෙරුවන් සරණයි" 


විහාර මහා දේවිය කඳුළු පිරුණු දෙනෙතින්ද බිඳුණු හඬකින්ද යුතුව කීවාය.

තම කුසයෙහි ඉපදෙන්නට ආරාධනා කරන මවකගේ හඬක්‌ ද, ඒ හඬ සමඟ මිශ්‍ර වූ ඉකිබිඳුමක හඬක්‌ ද හදිසියේම තම චිත්තාභ්‍යන්තරයෙන් ඔහුට ඇසුණේය.

ඒ සමඟම සංසාරයක්‌ මුළුල්ලේ පුරුදු පුහුණු කරන ලද භාවනාවකට අදාළ වචනීය ස්‌වරූපයක්‌ ඔහු සිත්හි කොහේ හෝ මතුව එන්නට වූයේය.

"තමන්ගේ හෝ අන් අයගේ හෝ සුවය උදෙසා කිසි පවක්‌ නොම කළෙමි.
පුතකු, ධනයක්‌ හෝ රටක්‌ හෝ වුව පතා පවක්‌ නොමකළෙමි.
තමන්ගේ හිතසුව පතා අදහැමි මඟක්‌ අනුගමනය නොකළෙමි.
කරුණා ශාසනයේ චීරස්‌ථිතිය පතා පමණක්‌ම, එය කිසිවිටෙක අනුමත නොකරන මඟක නැගී සිටියෙමි.
එය කිසිවිටෙක අනුමත නොකරන අවි දැරීමි........."


⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

ගාමණී අබය මහා සේනාව සාමයෙන්ද, යුද්ධයෙන්ද තොරව අනුරාධපුර නගර ප්‍රාකාරයටත් දිය අගලටත් මෙහායින් වූ පිටත නගර පරිශ්‍රයට පිවිසියහ.

කිසිවකු විසින් කිසිදු ප්‍රතිවිරෝධයක්‌ නොදක්‌වන ලද හෙයින් අවි ගැටෙන හඬක්‌ තබා අවි ඔසොවන හඬක්‌වත් නෑසිණි.

ඇතුළු නුවර පවුර මත්තෙහි හෝ පිට නුවර පරිශ්‍රයෙහි හෝ රැස්‌කකා සිටි අති විශාල යුද සෙබළුන් අතරින්ද හඬක්‌ නොනැගිණි.

ඇත්, අස්‌, රිය සේනාංක හෝ වෙනත් යන්ත්‍ර ඔසොවාගත් සේනාංක කිසිවක්‌ හෝ නොපැමිණි අතර දස මහ සෙනෙවිවරුන් ප්‍රමුඛ සියළුම පාබල සේනාංක පැමිණියෝය. ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ මනා ලෙස වූ යුද සන්නාහයකින් සරසන ලද කඩොල් ඇතුපිට නැගී පැමිණියහ.

අනුරාධපුර නගර ප්‍රාකාරයට දකුණු දෙසින්ද, කුඹල් ගමට බටහිරින්ද එළාර රජු විසින් කරවන ලද ප්‍රතිමා ගෘහයට නැගෙනහිරින්ද වූ දක්‌ෂිණ ද්වාරය අසලට පැමිණි කඩොල් ඇතු රජුගේ සංඥාව අනුව නවතන ලද්දේය.

මේ වූ කලී එළාර රජු විසින් සටන සඳහා යෝජනා කරන ලද ස්‌ථානය විය. එසේම එළාර රජු විසින් යෝජනා කරන ලද වේලාවද විය.

මොහොතකදු පමාවකින් තොරව දක්‌ෂිණ ද්වාරය විවර කෙරිණි.

එළාර රජ්ජුරුවෝ ද සන්නද්ධ ඇඳුමකින් මනා ලෙස සරසන ලද පර්වත හස්‌තියා මත පැමිණියෝය.

එළාර දුටු විගසම ගාමණී අබය වෙතින් මඳ සිනාවක්‌ පළවිය.

ඒ, තමන් මෙතෙක්‌ කාලයක්‌ නොදැක සිටි මිනිසා දැකීමෙන් හටගත් විශ්මය විසින් මතු කරන ලද්දක්‌ විය.

ගාමණී අබය ව මුල්වරට දුටු එළාර තුළ එබඳු සිනහවක්‌ පහළ වූයේ නැත.

කිසි දිනෙක දැක නොතිබුණ ද ඔහු මේ මුහුණ ඕනෑ තරම් තම මනසින් දැක තිබුණේය. මධ්‍යම තරුණ වියේ වූ මේ කඩවසම් මිනිසාගේ මුහුණ ඔහු දුටුවේ මේ මිනිසා උපදින්නටත් පෙර බව ඔහුට හදිසියේම සිහිපත් විය.

ඔවුහු මුවින් නොබැණ යම් වේලාවක්‌ එකිනෙකා දෙස බලා සිටියහ.

හස්‌තීන් පිට නැගී සිටියාට තවමත් ඔවුන් අතට තෝමර නොසපයන ලද්දේ විය.

ඊළඟට දෙදෙනාටම ශ්‍රවණය වූයේ තම තමන්ගේ ඇත් ගොව්වන් විසින් හස්‌තීන්ගේ පා ලිහිල් ලෙස බැඳ දමා තිබූ අන්දූකයන් ගලවන හඬය.

එළාර තුළ තැති ගැන්මක්‌ නොවිණි.

එහෙත්, ඔහුට හදිසියේම වාගේ තම මනසට මහත් බරක්‌ව පැවැති ශිලා ස්‌ථම්භය සිහියට ආවේය. ඒ සමඟම ලේ වැකුණු මහළු අසේල රජුගේ මුහුණ ඔහු ඉදිරියේ මැවිණි.

යළි යළිත් මැවී පෙනුණු අසේල මුහුණ ඔහු තුළ තැතිගැන්මක්‌ ඇති කළේ නැත.

එහෙත්, හදිසියේම අසෙල මුහුණ තුළින් ඔහු තමාගේම මුහුණ දුටුවේය. ඔහු තුළ තැතිගැම්මක්‌ ඇති වූ මොහොත එය විය.

මරණාසන්නව සිටින තමා තරුණ ගාමණී අබය රජුගේ උකුල මත අඩපණව සිටියි.

"මායාවන්ට මා පරාජය කළ නොහැකියි" 


ඔහු තමාට කොඳුරා ගත්තේය.

"ඒ අනාගතය නම් එයට ද මා පරාජය කළ නොහැකියි"


යන්න ඔහු කාහටත් ඇසෙන සේ කීවේය.

වෙනකාටත් වඩා හොඳින් ඔහු ඉදිරියේ සිටින ගාමණී අබයට එය ඇසිණි.



⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

වර්ෂ 2010 අගෝස්තු මස විසි නවවන ඉරිදා, දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයෙන් උපුටාගත් මෙම මහරජ ගැමුණු සිනමා තිර රචනයේ නවකතා පරිවර්තනය තිස් දෙවන කොටස ක්‍රි.ව. 2016 ක් වූ දෙසැම්බර් මස විසිනව වන දින පූජිත විසින් සටහන් කරන වගයි...

31 කොටස - මට ශ්‍රේෂ්ඨ සතුරකු මුණගැසී තිබෙනවා

දකුණේ සේනාවන් වහාම පලවා හැර, අනුරාධපුරය තුළට ක්‍රමයෙන් හැකිලෙමින් පවතින රජරට රාජ්‍යය මුදාගනු සඳහා දීඝජන්තු මහ සෙනෙවියාගේ බෑණා වූ භල්ලුක ප්‍රධාන කොටගත් මහාචෝළ සේනාවක්‌ පැමිණෙමින් සිටින බව සත්‍යයක්‌ නමුදු, චේර සේනාවක පැමිණීම භ්‍රමයක්‌ පමණක්‌ බව භට්‌ටාර සේම එළාර රජුද දැන සිටියේය.

කිසි දිනෙක හිස්‌ වචන නොකී මිනිසා හිස්‌ වචනද දොඩවන්නට පටන්ගෙන ඇතැයි යන්න භට්‌ටාර තිගැස්‌මට පත්කළේය.

භට්‌ටාරගේ සිතැඟි වටහාගත් හෙයින් රජු මන්දස්‌මිතයකින් යුතුව ඔහු දෙස හැරී බැලුවේය.

"මොකෙක්‌වත් අප බේරා ගැනීමට එන්නේ නැහැ. මෙතැන් පටන් සටන් මෙහෙයවන්නේ මා විසින්මයි"

"මොනවා ඔබ සටන් බිමට යනවා ?"

"මීට බොහෝ කාලයකට පෙර මේ භූමිය අල්ලා ගැනීමේ දී ඔය මොන සෙනෙවියකුවත් මට සිටියේ නැහැ භට්‌ටාර. සැබෑ යුද භටයාත් සැබෑ සෙනෙවියාත් යළි යුද බිමට පැමිණෙන බව සියලු සේනාංකවලට දන්වනු"

භට්‌ටාර එය ප්‍රචාරය කොට යැවූයේ මෙසේය.

"දැන් සියල්ල හරි. නිහඬව සියලු නොපනත්කම් ඉවසා සිටි ව්‍යාඝ්‍රයා අවදිව සිටියි."

"එළාර රජ්ජුරුවෝ සටනට පිවිස සිටිති. සියල්ලෝම එක්‌ව අනුරාධපුරය රැකගැනීමට සැරසෙව්!"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

යුද සන්නාහයෙන් සැරසී, මේඝ වර්ණ උද්‍යානයට එක්‌ රොක්‌වූ තම පෞද්ගලික සේනාංකය ද ඇතුළු සියලු සේනාංක පිරික්‌සමින් දැවැන්ත පර්වත ඇතා මත නැගී ගමන් කරන එළාර රජු දැකීම සත්‍යය වශයෙන්ම රජරට සෙබළුන් තුළ මහත් චිත්ත ධෛර්යයක්‌ ඇති කළේය.

පර්වත ඇතා යනු 'මිග' යනුවෙන් හඳුන්වනු ලැබූ හස්‌තීන් වර්ගයට අයත් හස්‌ති රාජයෙකි. රාජ ඇතුන් යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන හස්‌තීන් වර්ගයට අයත් 'කඩොල්' ඇතාට වඩා ඌ උසය. පෙනුමින් දැඩිය. ඉක්‌මනින් කෝපවන සුළුය. උන් තරමක්‌ ධෛර්යයෙන් හීන බැව් ද පළපුරුදු ඇත්ගොව්වෝ කීවෝය.

එහෙත්, කිසිසේත් පරාජය නොපිළිගන්නා ධෛර්ය සම්පන්න මිනිසෙක්‌ ඌ පිට නැගී සිටියේය.

කාලිංගයේ ඛාරවේල රජුගේ සන්නද්ධ සේනාවකත්, ඔහුගේ ම චරපුරුෂ සේනාවකත් දක්‌ෂ සෙබලකු වශයෙන් කලක්‌ සේවය කළ මේ මිනිසා දැන් වයෝවෘධයකු වුව ද නොවැහැරුණු සිරුරින් යුක්‌ත වූයේ විය. තවමත් අවවර්ණයට නොපත් පැහැපත් ඡවි වර්ණයකින් යුක්‌ත වූ ඔහු උස්‌ සිරුර එක්‌කෝ නිතර අභ්‍යාසයේ යෙදෙන නර්තන ශිල්පියකු සිහිපත් කළේය. නැතහොත් නිතර අභ්‍යාසයේ යෙදෙන සටන් ශිල්පියෙකු සිහිපත් කළේය.

සියලු දෙනාගේ ප්‍රීතිඝෝෂා මධ්‍යයේ තම ප්‍රියතම දඩයම් ආයුධය වූ තෝමරය විශ්මය ජනක වේගයකින් කරකවා මනෝමය ප්‍රතිවාදියකු සමඟ සටනක යෙදෙන ආකාරයක්‌ ප්‍රදර්ශනය කළ හේ අවසානයේ එය මේඝවර්ණ උද්‍යානයේ අඹ ගසකට හරි ඉලක්‌කය බලා එල්ල කළේය.

ඉලක්‌ක ගත වූ තෝමරය අඹ ගස සළිත කළ අතර එහි රුධිරය මෙන් අඹ කිරි වෑස්‌සිණි.

ඔහු සෙබළුන් අමතා මෙසේ කීවේය.

"මාගේ සෙබළුනි, දුෂ්ට ආක්‍රමණිකයා අපගේ නිදහස්‌, යුක්‌ති ගරුක රාජ්‍යය අසලටම ළඟා වෙමින් සිටී. අපි යුගාන්ත සාගරය මෙන් ඔහු මත කඩා වදිමු. අපි යුගාන්ත මේඝය මෙන් ඔහු ලුහු බැඳ යමු......"

සෙබළු සැබවින්ම යුගාන්ත මේඝය මෙන් වූ මහා රණඝෝෂාවක්‌ නැගූහ.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

"අපට ඕනෑවටත් වඩා අවි ආයුධ තිබෙනවා......" 

අවසාන යුද මණ්‌ඩල රැස්‌වීමේදී මිත්‍ර කියා සිටියේය.

"නමුත් දැන් සේනාව අඩුයි" 

ඉතිරිය සම්පූර්ණ කළේ මත්තා නැමති සෙනෙවියාය.

"මුළු මහත් රජරට ජනතාවම රාජ්‍ය සුරැකීම පිණිස අපගේ සේනාවලට එකතු විය යුතුයි."

දීඝජන්තු කීවේය.

"දරුවන් සහ ස්‌ත්‍රීන් හැර"

තම සිතැඟි ප්‍රකාශ කළ දීඝජන්තු දෙස බලමින් පැවසූ එළාර රජු අනතුරුව සියල්ලන් සිසාරා බලා මෙසේ කීවේය.

"මම ම මිනිසුන්ට ඒ බව කියන්නම්"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

විජිතපුරයෙන් පසු ප්‍රධාන මට්‌ටමේ බළකොටුවක්‌ තිබුණේ මහේල නුවරය. ඒ අතර පැවැති ගිරිය නමැති චෝළ සෙනෙවියා විසින් පාලනය කරනු ලැබූ ගිරිලක නුවර වූයේ බළකොටුවක්‌ නොවේ, එය උපස්‌ථායක සේනාවන් සඳහා වූ යුද කඳවුරක්‌ විය.

එහෙත්, ගිරිය ගේ භටයෝ ඉදිරියට ඇදෙන ගාමණී අබය සේනාවන් ප්‍රමාද කරනු පිණිස, මාරාන්තික සටනකට එළඹිය හ. මහේල නුවරින් හෝ අනුරාධපුරයෙන් හෝ කිසිදු සහායක්‌ නොලබමින් ගිරිය දෙදිනක්‌ම මාගම සේනා සමඟ සටන් කළේය.

අවසානයේ දී, එසේ ගිරිය කඩා ගෙන අණදීමේ තේරුමක්‌ නැති බව වටහාගත් ඔහු පණ බේරාගත් සුළු කණ්‌ඩායමක්‌ සමඟ සුරනිමලගේ සේනාංකයට භාර වූයේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

මහේල නුවර ඇද වැටීම ඉර - හඳ මෙන් සහතික වූවක්‌ විය.

වේගයෙන් ඉදිරියට ඇදෙන නන්දිමිත්‍රගේ සේනා මහේල නුවර වටලෑමට ඔන්න මෙන්න තිබියදී පණිවිඩයක්‌ ලැබිණි.

"මහ රජතුමාගෙන්"

නන්දිමිත්‍ර තමන්ටම කියාගනිමින් හසුන දිගහැරීය.

"මහේල නුවරින් අනුරාධපුරය දෙසට මහ විශාල ජනතාවක්‌ තවමත් පළා යමින් සිටින බව සැලයි. ඔවුන් සියල්ලන්ම පළාගොස්‌ අවසන් වනතුරු මහේල නුවර නොගනු.........."

නන්දිමිත්‍ර මෙබඳු මොහොතකදී ගෝඨයිම්බර මෙන් නොසන්සුන්ව එහා මෙහා ඇවිද්දේ නැත. ඔහු යම් උපදේශයක්‌ පතා ථෙරපුත්තාභය මුණ ගැසුණේය.

"යුද ජයග්‍රහණ මහ රජතුමා ප්‍රමෝදයට පත් නොකරයි. කැපෙන හිස්‌ ගණන වැඩි වීම ඔහුගේ අමන්දානන්දයට හේතු නොවෙයි. යුද බිමේ තුවාල ලබන සතුරාටද, මිතුරාට සේම ප්‍රතිකාර කරන රජෙකු ගැන ඔබ මින් පෙර අසා තිබේ ද නන්දිමිත්‍ර? යුදමය වාසි අවාසි කුමක්‌ වෙතත්, මේ පුදුම ශ්‍රේෂ්ඨ මිනිසාගේ සිතුවිලිවල සීමාවෙන් එහාට එක පියවරක්‌වත් ඉදිරියට නොතැබීමට මෙතෙක්‌ අප අනුගමනය කළ පිළිවෙතම තව දුරටත් අනුගමනය කරමු"

එහෙත්, නොකඩවා දින කිහිපයක පහරදීමකින් බිඳ හෙළිය හැකි මහේල නුවර, යුද කර්මයට අදාල නැති මානුෂික හේතුන් මත ඔහේ තිබෙන්නට හැරීම රජු හැර සමස්‌ත යුද මණ්‌ඩලය තුළම ප්‍රශ්නයක්‌ මතු කළේය. ස්‌වකීය චරපුරුෂ සේවාවෙන් නන්දිමිත්‍ර ලද තොරතුරක්‌ද මෙහිදී ප්‍රශ්නය තවත් තීව්‍ර කළේය.

එයින් කියැවුණේ එක්‌ ආධාරක චෝළ සේනාවක්‌ උතුරේ ජම්බකෝල පට්‌ටනයට ළඟා වන අතරම තවත් චෝල සේනාවක්‌ දකුණේ ඝෝඨපබ්බත නාවුක තොටුපළට සම්ප්‍රාප්ත වන බවය.

ඝෝඨපබ්බතය ඒ ආසන්න කිරින්ද මෙන් සාමාන්‍ය නාවුක තොටුපළක්‌ පමණක්‌ පැවැති ස්‌ථානයක්‌ නොවේ. තරමක්‌ සුවිසල් නාවුක තොටුපළක්‌ ද සහිත නාවුක නගරයක්‌ වූ එය ඉතා සුප්‍රකට වෙළෙඳ නගරයක්‌ ද විය. දක්‌ෂිණ පථ වෙළෙන්දෝ කොහොමටත් ඕනෑම කාලයක එහි ආහ, ගියහ.

තමන් රජරට රාජ්‍යයේ හදවතට (අනුරාධපුරයට) ආසන්නයේ කඳවුරුලා යුදයට ඉසඹුලමින් පමාවන අතරේ, චෝළ හමුදාවක්‌ දකුණට කඩාවැදීම ජයග්‍රහණය කරා සීඝ්‍රයෙන් ළඟාවන යුද්ධයේ ඉරණම මුළුමනින්ම වෙනස්‌ කරන්නක්‌ විය හැකිය.

එහෙත්, රජුට ඒ සඳහා ද පිළිතුරක්‌ විය.

තොටුපළ ආරක්‍ෂාව පිණිස කළ්‍යාණියේ රඳවා සිටින සේනාවලින් කොටසක්‌, තමන් දකුණේ මහානාගකුල රඳවා පැමිණි සේනාවක්‌ සමඟ එක්‌කොට ශක්‌තිමත් මහා සේනාංකයක්‌ බවට පත්කරන මෙන් ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ සෙනෙවි මණ්‌ඩලයට නියෝග කළහ.

සියලුම ගිණිකොන තොටමුණවල ආරක්‍ෂාව පිළිබඳව වගබලා ගන්නැයි දීඝවාපියේ සිටින තිස්‌ස කුමරුන්ට පණිවිඩ යැවිණි.

ඔය අව් අස්‌සේ අපේක්‍ෂා කළ කිසිදු අමුතු නපුරක්‌ සිදුනොවී සිව් සක්‌ම ගතවී ගියේය.

ජයග්‍රාහී ගාමණී අබය සේනාවෝ මහේල නගරය පරාජය කළා පමණක්‌ නොව අනතුරුව එහි නොරැඳී අනුරාධපුරය දක්‌වා යන මඟට පිවිස සීඝ්‍රයෙන් ඉදිරියට ද ඇදුණහ. තව නොබෝ දිනකින් මුළු මනින්ම නිදහස්‌වීමට නියමිත එකම සිහලද්වීප රාජ්‍යයක්‌ පිළිබඳ බලාපොරොත්තුවේ වා රැළි වලින් දිවයිනේ මුළු මහත් වාතලයම පිරීයන්නට විය.

ඒ තොරතුරත් සමඟම අනුරාධපුර නගරයේ හැර සිහලද්වීපයේ සතරදිග් භාගයේම ආරාම වල ඝන්ඨාර හැඬවෙන්නට වූ අතර රට වැසියෝ ගාමණී අබය රජුටත්, ඔහුගේ සේනාවන්ටත් සෙත්පතා බෝධි වන්දනාදී පුණ්‍ය කර්මවලට එක්‌වූවෝය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

එහෙත්, අනුරාධපුරය තැති ගැන්මෙන්ද දුකෙන් සහ සංකාවෙන්ද වෙලී තිබුණේය.

නගරය ආරක්‍ෂා කරන අවසාන මහා සංග්‍රාමය සඳහා එහි පිරී ඉතිරී සිටින සියලුම තරුණ සහ වැඩිහිටි ජනයා එක්‌විය යුතු යැයි එළාර රජු නියෝගයක්‌ පැණවීය.

විශේෂ වශයෙන් චෝළ, පාණ්‌ඩ්‍ය, චේර, කලභ්‍ර, කාලිංග වැනි දක්‌ෂිණ පථයෙන් මෙහි පැමිණ සිටි පිරිස්‌ ඒ සඳහා සිය කැමැත්ත පළ කළද ඔවුන් අතරින් වුව බොහෝ දෙනා මල්වතු ඔය ඔස්‌සේ මහානාමමත්ථකය පැත්තට සහ මහාතිත්ථය පැත්තට පළාගියහ.

අනුරාධපුරයට කොටුවී සිටි සිංහලයෝ ද බොහෝ පිරිසක්‌ පළා ගියහ. එහෙත්, ඒ උතුරු දෙසට නොව ගාමණී අබය සේනා පැමිණෙන පෙරමඟටය.

නගරයෙන් හෝ ප්‍රදේශයෙන් පිටවී යැම තහනම් කොට තිබුණ ද පළායන්නෝ ඒ සඳහා ඕනෑ තරම් රහස්‌ මාර්ග විවෘත කොට ගෙන සිටියහ.

එළාර යුද මණ්‌ඩලය මෙහිදී මුහුණ දුන් බරපතල ගැටලුව වූයේ අනිවාර්ය වශයෙන් යුද්ධයට බඳවා ගැනීමට සිටි මහජන සංඛ්‍යාවක්‌ තමනට ටිකෙන් ටික අහිමිවීම පමණක්‌ නොවේ, සිංහල සේනාංකවලට අයත් ඉතා පළපුරුදු හා දක්‌ෂ යුද සෙබළුන්ද සමහරෙක්‌ පළායන ජනතාව අතර සැඟවී පළා යෑමය.

ඔවුන්, ඉදිරියට පැමිණෙන ගාමණී අබය සේනාවන් සමඟ එකතුවීම නොවැළැක්‌විය හැකිය.

ඒ කෙසේ වුවත් පෙර මඟට පළා ආ විශාල පිරිසක්‌ අතරින් සමහරකු ගාමණී අබය රජු ඉදිරියට පමුණුවනු ලදහ. පළා එන ඕනෑම කෙනකුට පැනින්, බතින්, බුලතින් සංග්‍රහ සත්කාර ලැබූ ඔවුහු රජුට මෙසේ කීවෝය.

"මහ රජතුමනි, නගරයේ වෙළෙඳ සැල් සියල්ලම පාහේ අයත්ව තිබෙන්නේ චෝළ, පාණ්‌ඩ්‍ය, චේර, කාලිංග මිනිසුන්ට. ඔවුනුත්, මහියංගනයේ සිට විටින් විට පළා ආ ඔවුන්ගේ ඥාතීනුත් ඒවායේ පිරී සිටිනවා. සමහරු දැනටමත් මහාතිත්ථය පැත්තට පළාගියත් බොහෝ අය එසේ පළා ගොස්‌ නැහැ......."

"ඒ මොකද?"

"සිව් සාලිස්‌ වසරක්‌ මුළුල්ලේ උපයාගත් ධනය හැරදමා යැමට අකමැති නිසා විය හැකියි. මෙය ඔවුන් කිසිදා නොසිතු තත්ත්වයක්‌"

රජ්ජුරුවෝ අනුරාධපුරය පිළිබඳව මිනිසුන්ගෙන් ලබාගත් තොරතුරුත්, චරපුරුෂයන්ගෙන් ලබාගත් තොරතුරුත් සසඳා බැලුවෝය.

එළාර රාජ්‍ය පාලනය ආරම්භයේදීම මෙහි පැමිණ පැල පදියම් වූ දක්‌ෂිණ පථ වෙළෙඳ ප්‍රජාවන් ඉතාම ඉක්‌මනින් අනුරාධපුර මහා වෙළෙඳ නගරයේ වෙළෙඳ ආධිපත්‍ය තම සුරතට ගෙන තිබුණා පමණක්‌ නොවේ. එතැන් පටන් උතුරට ජම්බකෝලපට්‌ටනය දක්‌වා ද දකුණින් මහියංගනය දක්‌වා ද තම වාණිජ බලය තහවුරු කොට ගෙන සිටියෝය.

දැන් අනුරාධපුර නගරයේ කොටුවී සිටින්නේ යුද්ධයේ ආරම්භයේ පටන් ක්‍රමයෙන් හැකිලී ගිය මෙම වෙළෙඳ ආධිපත්‍යමය. ක්‍රමයෙන් පළාගොස්‌ අනුරාධපුරයේ නතර වූ එම වෙළෙඳ ප්‍රජාවමය.

තමන් අනුරාධපුරයට පහරදුන් වහාම ඉඩ කඩම් අහිමිව ගිය සහ මෙම වාණිජ ආධිපත්‍ය නොරිසි දේශියයන් අතින් ඔවුන් සමූල ඝාතනයකට ලක්‌වීම වළකනු නොහැකිය.

එළාර සහ ඔහුගේ සීමිත සේනාංකයන් විනාශයට පත්වීමත් සමඟ සිදුවන ඒ මහා රුධිර ගංගාව වැළැක්‌විය යුතු යැයි යන බලවත් අධිෂ්ඨානයක්‌ ඔහු කෙරේ විය.

එහෙත්, යුද්ධය යනු යුද්ධය බවත්, ඒ තුළ තමන්ට ඇවැසි මානව ගුණධර්ම සුරැකීම ඉතාම දුෂ්කර කරුණක්‌ බවත් ගාමණී අබය මුලපටන්ම දැන සිටියේය. ඒ එසේ වුවද ආරම්භයේ පටන්ම ඔහු යුද්ධය පවත්වාගෙන ආ යුක්‌ති සහගත විලාසය විසින්ම මෙවර ද ඔහුට ඒ සඳහා දැනුමක්‌ සපයන ලද්දේය.

මිනිසා පිළිබඳව හැඟීමෙන් බර මිනිසාට ලැබෙන දැනුම, ඔහු විසින් ප්‍රඥාවක්‌ බවට පත්කරනු ලබයි.

ගාමණී අබය මහ රජුගේ අණින්, එක පහරින් අනුරාධපුරය බිම දමනු වස්‌ හැල්මේ පැමිණි, ජයග්‍රාහී මාගම සේනාවෝ එක්‌වරම නවතන ලදහ. ඒ වනවිට ඔවුහු සුන්දර කාසපබ්බත ප්‍රදේශය තරණය කරමින් සිටියහ.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

විශ්මයෙන් ඇළලී ගිය ස්‌වකීය අතිශූර සෙනෙවි මණ්‌ඩලය ඉදිරියට ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ සැහැල්ලු සිනාවක්‌ නඟමින් පැමිණියහ.

නන්දිමිත්‍රත් සුරනිමලත් විසින් ඒ වන විටද තමන් ඉදිරියට පැමිණෙන මහ රජු වෙනුවෙන් කදිම නුග ගස්‌ සෙවනක අසුනක්‌ සූදානම් කොට තිබුණේය.

රජ්ජුරුවෝ සෙමෙන් ගොස්‌ එහි හරිබරි ගැසී වාඩි වූවෝය.

ථෙරපුත්තාභය හැර අනෙකුත් සියලුම සෙනෙවිවරු, සඟවාගත් නොඉවසිල්ලෙන් දෙනෙත් දල්වා එක පැහැර රජු දෙස බලා සිටියහ.

රජ්ජුරුවෝ යොදුන් කිහිපයක්‌ දුරින්, තමන් පැමිණෙනතුරු බලා සිටින මහා ජයග්‍රහණය පිළිබඳව කිසිවක්‌ කතා නොකළහ.

සිව් සාලිස්‌ වසරකට පසු සිහලද්වීපය එකම ධජයක්‌ යටතට පත්වීම පිළිබඳවද කිසිවක්‌ කතා නොකළහ.

"මේ ඉතා වැදගත් කාලයක්‌ සෙනෙවිවරුනි..........මේ පොසොන් සමයයි.........."

"එසේයි"

සෙනෙවිවරු කීහ.

"මිහිඳු මහ රහතන් වහන්සේ අප සිහලද්වීපයට වැඩම කළ සමයයි........"

"එසේයි" 

සෙනෙවිවරු යළිත් කීහ.

මඳ වෙලාවක්‌ නිහඬව සිටි රජු එක්‌වරම අසුනෙන් නැගිට තමන් සිටින වට පිටාව හොඳින් නිරීක්‍ෂණය කළේය.

"හොඳින් සවන් දෙනු. මට ඔයක්‌ ගලන ශබ්දයක්‌ ඇසෙනවා."

"එසේය, මහ රජතුමනි මේ අසලින් ගලන මාමිණියා නම් ඔයක්‌ තිබේ"

"අප මෙතැන වැවක්‌ තැනිය යුතුයි, ඒ වැවේ නම පොසොන් යනුවෙන් විය යුතුයි"

අනතුරුව රජු නොසන්සිඳුණු කුතුහලයෙන් අන්ත අසරණ බවට පත් තම සෙනෙවිවරුන් දෙස සෘජුවම බලමින් මෙසේ කීවේය.

".............අනුරාධපුරය වටලනවා මිසක්‌ අප එයට පහර දෙන්නේ නැහැ. මගේ උත්සාහය එය ලේ විලක්‌ වීම වැළැක්‌වීමයි. මා එළාර රජතුමාට ද්වන්ධ සටනකට ආරාධනා කළා......."

සෙනෙවිවරු සියල්ලෝම ඉහළට ගත් හුස්‌ම යළිත් පහළට නොදැමුවෝය.

"...........මෙය ක්‍රීඩාවක්‌ නොවන බව මා දන්නවා. යම් හෙයකින් එම ද්වන්ධ සටනින් මා පැරදුණොත් අප මෙතෙක්‌ අසීරුවෙන් ලබාගත් සියලුම ජයග්‍රහණ අහෝසිවන වගත් මා දන්නවා..........."

සෙනෙවිවරු තවමත් හුස්‌ම පහළට නොදැමූහ.

"නමුත් මා පරාජය වන්නේ නැහැ සෙනෙවිරුනි, මා එක වරම යුද්ධයත් මනුෂ්‍යත්වයත් ජයගන්වා"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

බිඳ වැටුණු බලකොටු ප්‍රදේශවලින් නොකඩවා පළා ආ විවිධ මිනිසුන්, ගැහැණුන් හා ළමුන්ගෙන් මෙන්ම ඉතිරිව සිටින අනුරාධපුර වැසියන්ගෙන්ද මාළිගා අංගනය පිරී තිබුණේය.

එළාර රජ්ජුරුවෝ ඈතට විහිද යන තම ගැඹුරු හඬින්, සඳළු තලයේ සිට ඔවුන් අමතමින් සිටියහ.

"ආක්‍රමණික දුෂ්ට ගාමණී, ඔහු දකුණේ සිට මෙහි පැමිණ මාගේ රාජ්‍යය ආක්‍රමණය කළ කෙනකු වුවත්, එක කාරණාවක්‌ නිසා මා ඔහුට ගරුකරනවා..............."

"...........මාගේ රටවැසියනි, කොතරම් හැකියාවක්‌ තිබියදී වුවත් ඔහු අප වට කොට පහර දෙන්නේ නැහැ........."

මාළිගා අංගනයේ ඉතිරී පැතිරී සිටි ජනතාව එක්‌වරම නැංවූ මහා සැනසුම් සුසුමක ශබ්දය අවට වාතලයට එක්‌වූයේ සමුද්‍ර ඝෝෂාවක හඬ නංවමිනි.

"..............මට කිසිකලෙක ශ්‍රේෂ්ඨ මිතුරන් මුණගැසී නැහැ, එහෙත්, මට ශ්‍රේෂ්ඨ සතුරකු මුණගැසී තිබෙනවා.............ඔහු තමා ගාමණී අබය.........."

එළාර රජු කීවේය.

විශ්මය ජනක නිහඬතාවකින් සහාය වෙමින් මිනිස්‌සු ඔහුට සවන්දී සිටියහ.

"...........මා මින් පසු ඔහුට දුෂ්ට ගාමණී යැයි කියන්නේ නැහැ. ඔබත් යළි කිසිදිනෙක එසේ නොකිව යුතුයි........ එය අප විසින් ඔහුට ආරෝපණය කළ දුෂ්ට නමක්‌ පමණයි........."

සඳළුතලය පිටුපස මාලිගා බරාඳයේ රැස්‌ව එළාර රජු වැසියා අමතන ආකාරයට සවන් දෙන රාජකීයයන්, උසස්‌ නිළධරයන්, සෙනෙවිවරුන්, සහ අමාත්‍යවරුන් අතර ශාරදා ද ධරත්‍රිය ද සිටියෝය.

ශාරදා තම දෙනෙතට ඉනූ ඉතාම උණුසුම් කඳුල සළු පොටින් පිස ගත්තීය.

රජු ඊළඟට මෙසේ කියනු ඔවුනට ඇසුණේය.

".............ගාමණී අබය රජතුමා මහා ලේ වැගිරීම වැළැක්‌වීමට මට ද්වන්ධ සටනකට ආරාධනා කොට තිබෙනවා. ඒ සටනින් එක්‌කෝ ඔහු මියයයි. නැතහොත් මා මියයයි. එහෙත් ඔහු පවසන පරිදි ඒ නිසා අප කිසිවකු හෝ සමඟ මනුෂ්‍යත්වය මිය නොයයි......"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

වර්ෂ 2010 අගෝස්තු මස විසි දෙවන ඉරිදා, දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයෙන් උපුටාගත් මෙම මහරජ ගැමුණු සිනමා තිර රචනයේ නවකතා පරිවර්තනය තිස් එක් වන කොටස ක්‍රි.ව. 2016 ක් වූ දෙසැම්බර් මස විසිනව වන දින පූජිත විසින් සටහන් කරන වගයි...

Wednesday, 28 December 2016

30 කොටස - තව ඉතිරිව තිබෙන්නේ එක සිහිනයක්‌ පමණයි

"කළු ගලක්‌ ඇතුලට රිංගනවාට වඩා එය සුණුවිසුණු කොට දැමීම පහසු නැද්ද?"

තවමත් මුවින් නොබැණ පසුවන නන්දිමිත්‍ර අමතමින් ගෝඨයිම්බර යළිත් විචාළේය.

"ඒ දෙකම පහසු නැහැ......"

නන්දිමිත්‍ර ප්‍රකාශ කළේ ඉදිරියේ දිස්‌වන විජිතපුර බළකොටුව වෙතින් තම දෑස්‌ ආපසු නොගෙනමය.

"කළහැකි පහසුම දෙය තමා අප මේ කරමින් පසුවන්නේ, බළකොටුව වටකොට එය හුදෙකලාවේ ගිල්වා දැමීම. එහෙත්, හුදෙකලාවට ඉඩදී කාලය නාස්‌ති කිරීම සමහරවිට එළාර රජුට දක්‌ෂිණපථ ආධාර සේනා ගෙන ඒමට රුකුලක්‌ විය හැකියි"

"එසේනම්, අපි මෙතෙක්‌ කළා වගේ කෙසේ හෝ මේ බළකොටුවත් බිඳ දමමු........."

ගෝඨයිම්බර උද්යෝගයෙන් උණුසුම් වූ තම සිරුරේ දෙඋරහිස්‌ එක්‌වරම ඔසොවමින් කීවේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

එදින සවස ගාමිණී අබය මහරජු ප්‍රධාන කොට ගනිමින් යුද මණ්‌ඩලය රැස්‌වීමට නියමිත ව තිබුණේය.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

හදිසියේම, සාම දූතයන් සේ පෙනෙන දෙදෙනෙක්‌ පැමිණියෝය. එහෙත්, ඒ විජිතපුර බළකොටුව තුළින් නොවේ.

සුදු අසකු පිට නැඟුණු එකකු අත සුදු ධජයක්‌ තිබුණු අතර, දුඹුරු පැහැ අසකු පිට පැමිණි අනෙකා අත සංදේශයක්‌ විය.

වේළුසුමන මහ සෙනෙවි අබියසට පමුණුවනු ලැබූ ඔවුහු තමන් එළාර රජුගේ නිල රාජ දූතයන් නොවන බව මුලින්ම කියා සිටියහ.

"එසේනම් නුඹලා කවුරුද බොලව් ?"

වේළුසුමනයෝ පිළිවිසීයහ.

"අපි ශාරදා කුමරියගෙන් ගාමිණී අබය මහ රජ්ජුරුවන් වහන්සේට සංදේශයක්‌ රැගෙන ආමු"

මවිතයට පත්වුව ද වේළුසුමන ඒ බව නොපෙන්වීමට වග බලා ගත්තේය.

තමන් අනුරාධපුරයේ සිට රහස්‌ මඟකින් පැමිණ මල්වතු ඔය පැන කුලත්ථවාපියට ළඟා වූ බවත් එතැනින් රට්‌ඨමාලාපබ්බතය හරහා කලාඔය දිගේ පැමිණ විජිතපුරයට ළඟා වූ බවත් ඔවුහු කීහ.

වේළුසුමනයෝ අයාගත් මුවින් යුක්‌තවම සංදේශකරුවන් ගාමිණී අබය මහරජු ඉදිරියට පැමිණවූහ.

සංදේශය භාරගත් රජ්ජුරුවෝ එය දිගහැර කියෑවීමට පෙර පණිවිඩකරුවන් ඇමතූහ.

"............අනුරාධපුර නගරය තුළ ආහාර හිඟයක්‌ පවතීද ?"

"නගරය පලා ආ සහ පලා එමින් සිටින ජනතාවගෙන් පිරී ගිහින්, ඒ නිසා හදිසියේ උදා වූ ආහාර හිඟයක්‌ තිබෙනවා. එළාර රජතුමා ඒ නිසා ධාන්‍ය නීතිය ක්‍රියාත්මක කොට තිබෙනවා මහ රජතුමනි"

දෙදෙනා අතරින් නොපැකිලිව කතා කරන්නා කීවේය.

"යුද්ධයක්‌ පවතින වෙලාවක ආහාර සුරක්‌ෂිතභාවය ඉතා වැදගත්........"

රජ්ජුරුවෝ මඳ කනස්‌සලු ස්‌වභාවයකින් කීහ.

".............තොපගේ රජතුමා ගත් ක්‍රියාමාර්ගය නිවැරදියි, ඒත් එය කුඩා දරුවන් විෂයෙහි එතරම් තදින් ක්‍රියාත්මක නොවිය යුතුයි......."

තමන් 'හ්ම්' ගෑ යුත්තේ කොයි රජුට දැයි සිතාගත නොහැකි වු දූතයෝ බිම බලා ගෙනම සිටියහ.

රජ්ජුරුවෝ සංදේශය කියවන්නට පටන් ගත්හ.

ඉතා ව්‍යක්‌ත ලෙස මාගධී භාෂාවෙන් ලියෑවුණු ගාථාවලින් යුක්‌ත වූ එහි අර්ථය මෙසේය.

"මහ රජතුමනි,

මේ ලෝකයේ ඒක පාර්ශ්වීයව කළ හැකි ඇතැම් දේ අතර ඉතා වැදගත් කාරණා ද්වයක්‌ තිබේ.

එකක්‌ යුද කිරීමය, අනෙක ආදරය කීරිමය.

ඒක පාර්ශ්වීයව යුද කිරීම යනු ආක්‍රමණය කිරීමය. එහෙත්, ඒක පාර්ශ්වීයව ආදරය කිරීම යනු ආක්‍රමණය කිරීමක්‌ නොවේ.

මම කිසිදිනෙක මා නො දුටු කිසි දිනෙක මට ළංවිය නොහැකි ඔබට ආදරය කරමි. ඒ යම් දිනක ඔබගේ බිසවක්‌ බවට පත්වීමේ සිහිනයකින් නොවේ.

මහ රජතුමනි, ඉතාම සත්‍යය නම්, සාක්‌ෂාත් කොට ගැනීමේ හෝ අත්පත් කොට ගැනීමේ හෝ අරමුණු නොමැතිවත් මිනිසුන් විසින් ආදරය කරනු ලැබීමය.

මේ සංදේශය කියවා ඔබ අප ආක්‍රමණය කිරීම නතර කරන්නේය යන බොළඳ සිතිවිල්ලක්‌ මට නැත.

මා මෙය ඔබට එවන්නේ, ක්‍රමයෙන් රජරටට ළඟාවන ඔබගේ සේනාවන් වෙතින් අප මරණයට පත්වීමට පෙර මෙය ප්‍රකාශ කළ යුතු නිසාය.

සාමාන්‍යයෙන් මරණයට පත්වූවනට ඔවුන්ගේ මරණය පිළිබඳ ආරංචිය නොලැබේ. ඒක පාර්ශ්වීයව, අප්‍රකාශිතව ආදරය පුදන්නන්ට ද තමන්ගේ ආදරයට කිසි විටෙක ප්‍රතිචාරයක්‌ නොලැබේ. එහෙත්, මරණයෙන් මතු ජීවිතය පවතින්නා සේම එය ද නොනැසී පවතියි.

මහ රජතුමනි, මෙය උපක්‍රමයක්‌ ලෙස හෝ ආයාචනයක්‌ ලෙස හෝ නොසලකනු මැනවි. ප්‍රකාශ කළ යුතු සත්‍යයක්‌ එය ප්‍රකාශ නොකොට නොසිටිය හැකි අවසාන සීමාවේ සිට ප්‍රකාශ කිරීමක්‌ වශයෙන් පමණක්‌ සැලකුව මැනවි.

පිළිතුරක්‌ අපේක්‍ෂා නොකරමි.........."

රජ්ජුරුවෝ ඇවිලී ගිය කරුණාවකින් යුක්‌තව පණිවිඩකරුවන් දෙස බැලුහ.

"නුඹලා අපගේ ආගන්තුක සත්කාර භුක්‌ති වින්දෝද ?"

"එසේය, මහ රජතුමනි"

ඔවුහු එකහඬින් කීහ.

"මඳ දිනක්‌ නවතිව්, මෙයට පිළිතුරක්‌ තිබේ"

රජ්ජුරුවෝ හුනස්‌සෙන් නැගිට වෙනත් රාජකාරියකට ඇතුළු ගැබට ගියහ.


⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

උරෙයියූර් රාජ මාලිගය ඉදිරියේ පවත්නා විශාල බිම් කඩෙහි මහා චෝළ සේනාවක්‌ රැස්‌ව සිටියහ.

චෝල රාජ චිහ්නය වූ නපුරු ව්‍යාඝ්‍ර මුහුණ සහිත ධජ පතාක ඒ සේනාවේ තැනින් තැන ලෙළදෙමින් තිබුණේය.

අධික සොම්නසක්‌ විසින් ජනිත කරනු ලැබූ උත්තේජනය හේතුවෙන් සිහලදීප රජරට රාජ්‍යයෙන් පැමිණි දූතයා වූ දේවර්ෂී ඒ ඉදිරිපිට කඳුළු පමණක්‌ නොව සෙම් සොටුද වගුරවමින් සිටියේය.

සියල්ලන්ගේම මහා ප්‍රීති ඝෝෂාව මධ්‍යයේ චෝල මහ රජු මාළිගා සඳළු තලයේ පෙනී සිටියේය. ඔහු අසල මහ සෙනෙවි භල්ලුකද වෙනත් සෙනෙවිවරුද වූහ.

ලෙළ දෙන ව්‍යාඝ්‍ර ධජපතාක දෙසම බලමින් සිටි දේවර්ෂී හිස ඔසොවා ආපසු හැරී මාලිගා සඳළුතලය දෙස බැලුවේය.

"සිහල ද්වීපය බලා යන මාගේ වීර සෙබළුනි........"

රජුගේ ආමන්ත්‍රණය පමණකින්ම සෙබළු යළිත් ප්‍රීති ඝෝෂා කළහ.

"..........නුඹලා යන්නේ පාරාදීසයකට.........."

පෙරටත් වඩා ප්‍රීති ඝෝෂාව දැඩි විය.

"............ඒ පාරාදීසය අප අපේ හිතවත් රජුට ලබාදිය යුතුය. ඔහුට තිබෙන බාධා ඉවත් කළ යුතුය. නුඹලාට ඔහුගෙන් ත්‍යාග ලැබෙයි........."

යළිත් වා තලය ප්‍රීති ඝෝෂාවෙන් ඇළලිණ.

".............මටත් ඒවායින් පොඩි තෑග්ගක්‌ ගෙනෙන්න"

ප්‍රීති ඝෝෂාව සමඟ මහා සිනා හඬක්‌ ද පැතිරිණි.

ඊළඟට සේනාව ඇමතූ එම සේනාව භාර මහ සෙනෙවියා වූ භල්ලුක මෙසේ කීවේය.

"ඔව් අපි අපේ මහ රජතුමාට ගේනවා තෑග්ගක්‌. එළාර රජතුමාට රජරට බේරාදී ඒ මහා පාරාදීසයෙන්. කොටසක්‌ අපි අපේ රජතුමාට ගේනවා"

(මේ කාලයේ සිහලද්වීපය සැලකුණේ ජම්බුද්වීපය තරම්ම විශාල රටක්‌ වශයෙනි) 

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

"ශාරදා කුමරිය,"

ගාමණි අබය රජ්ජුරුවෝ ලියා තිබුණේය.

"අප්‍රකාශිතව ආදරය කරන්නන්ගෙන් සේම, අප්‍රකාශිතව සතුරුකම් කරන්නන්ගෙන්ද මිදී සිටීමට මනුෂ්‍යයන්ට නොහැකිය.

වාසනාවකට ඔබේ පියරජතුමා මගේ සැඟවුණු සතුරකු නොවේ. දැන් ඔබ ද මට සැඟවුණු ප්‍රේමයක්‌ ඇති තැනැත්තියක්‌ නොවේ.

ඔය ද්වයටම මුහුණදීමට මට හැකිය.

එහෙත් ඔබේ අපූරු ප්‍රේමය සමඟ යුද වැදීම මට අපහසුය. එහිදී මම පරාජය භාරගෙන පළායමි. ජාතික සටනේ දී මම ඔබගේ පිය රජතුමා පරදවමි. එය යුක්‌ති ධර්මය විසින් සහ මේ රට විසින් මට පැවරූ කාර්ය භාරය බැවිණි. කුමරිය, ඕනෑම ආක්‍රමණිකයකු අවසානයේ දී මේ රට තුළ දී මුහුණ දෙන පරාජය නමැති සිදුවීමට ඔබේ පියා ද මුහුණදී සිටියි. එය ඉක්‌මනින්ම ඔහුට අවබෝධ වේවා. ඔහු සතු විශාල නාවුක බලයේ පිහිටෙන් ඔහුට ආපසු යැමට සිතක්‌ පහළ වේවා"

ශාරාදා වෙතින් ලැබුණු ගාමිණී අබය රජුගේ සංදේශය එළාර රජු තරමක්‌ කෝපයට පත් කළේය.

"මට හොරන්, රාජ්‍යයට හොරෙන් දුෂ්ට ගාමණීට සංදේශයක්‌ යෑව්වා මදිවාට, ඔහුගේ පෙළඹවීමෙන් මට පළා යන්නට යෝජනා කරන්නට තරම් නිර්භීත වූයේ කොහොමද?"

ශාරදා නිහඬවම ද බිමට යොමාගත් දෙනෙත් වලින් යුතුවම ද සිටියාය.

".....සතුරකු විෂයෙහි වුවත් ඔබ තුළ උපන් සෙනෙහසට මා ගරු කළා, ඊට ඔබ දක්‌වන සැලකිල්ලද මේ....?"

"පියාණනි මට සමාවන්න?" 

අවසානයේදී එළාර රජුගේ දෙපතුල් අල්ලා වැඳ වැටුණු ශාරදා කීවාය.

ඔහුට ඒ මොහොතේ සිහිවූයේ අස්‌රියට යටවී මියගිය තම පුතුය.

"නැගිටින්න"

එළාර ශාරදාට කීවේය.

"....... සමහරවිට අප පරදින එකක්‌ නැහැ. චෝළ සේනාව අපගේ ආධාරයට පැමිණෙන බව සහතිකයි. ඒ නැතත් මා ආපසු හැරෙන්නේ නෑ ශාරදා. මා පළා යන්නේ නැහැ ශාරදා. මින්මතු එබඳු යෝජනා නොගෙනනු...."

ශාරදාගේ කුටියෙන් පිටව යන්නට ගිය එළාර ආපසු හැරී ආවේය.

".... රාජකීයයන් කියන්නේත් මනුෂ්‍ය කොට්‌ඨාශයකට තමා. ඔවුන්ගේ කුස ගින්න අතරත් සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගේ කුස ගින්න අතරත් කිසිදු වෙනසක්‌ නෑ තමා. ඔවුන්ගේ පිපාසය අතරත් සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගේ පිපාසය අතරත් කිසිදු වෙනසක්‌ නෑ තමා. එහෙත් ඔවුන්ගේ හැඟීම් පවා දේශපාලනයට සම්බන්ධයි. එහෙයින් හැඟීම්වලින් පවා ප්‍රවේශම් වෙනු"

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

තෙවන පරිඛාවට අරක්‌ගෙන සිටි දහස්‌ ගණනක රජරට සේනාංකයක වූවන් මරා දමමින් හෝ පළවා හරිමින් හෝ සටන් ආරම්භ කළ නන්දිමිත්‍රගේ සහ සුරනිමලගේ සේනාංක විජිතපුර බලකොටුවේ දකුණු දොරටුව අසලට පැමිණියෝය.

ඊට සමාන්තරවම මහාසෝණ, ගෝඨයිම්බර, ථෙරපුථ්තාභය යන සෙනවිවරුන්ගේ සේනාංක සෙසු දොරටු වටලෑහ.

බලාපොරොත්තු වූ පරිදිම මාගම සේනාවන්ට එය ඉතා දුෂ්කර සහ කාඨෝර ආරම්භයක්‌ විය.

මේ සෑම සේනාංකයක්‌ම බලකොටු පවුරේ උඩ සිට එවන ලද හී සර වරුසාවන්ට ද ඉඩංගණී යන්ත්‍ර ප්‍රහාරයන්ට ද ගිනිබෝල ප්‍රහාරයන්ට ද දරුණු ලෙස ගොදුරු වූයේ විය.

එසේ වුවද සෙබළෝ දැවැන්ත ගස්‌ කඳන්, විශාල සක්‌ මත රඳවා ලෝහයෙන් තනන ලද දොරටු දෙසට තල්ලු කිරීම අත් නොහළහ.

මෙම ගස්‌ කඳන් වලින් එල්ල වූ ප්‍රහාරවලින් බලකොටුවේ ලෝහ දොරටු හෙණ වැදුණු කලෙක මෙන් දෙදරන්නට වූ නමුදු ඒවා කැඩෙනු බිඳෙනු තබා සෙළවුණේවත් නැත. සිදුවූ එකම දෙය නම් මේ කාර්යයේ යෙදුණු සියලුම ප්‍රහාරක සේනාංකවල සෙබළුන් දහස්‌ ගණනින් මිය යාමය.

වහාම පසුබසින ලෙසට ගාමණී අබය රජ්ජුරුවෝ කඩොල් ඇතු පිට සිට අණ කළහ.

තම ඇත් හමුදාවෙන් තෝරාගත් ඉතාම ශක්‌ති සම්පන්න සහ නිර්භීත හස්‌තීන් කන්ඩායමක්‌ සමඟ රජු තෙමේම ඉදිරියට පැමිණියේය. එහෙත්, නන්දිමිත්‍ර රජු වළකා එම හස්‌තීන් කණ්‌ඩායම තම භාරයට ගත්තේය.

අනතුරුව නන්දිමිත්‍ර විසින් මරු විකල්ලෙන් මෙන් මෙහෙයවන ලද හස්‌තිහු ලෝහ දොරටු සමඟ ඔට්‌ටු වූවෝය.

එහෙත්, බල කොටුවෙහි වූවෝ එබන්දකට සූදානම්ව සිටියහ.

ඔවුහු ඒ සියලු හස්‌තීන් මතට ගිනියම් කළ යකඩ ගුලි ද, කකාරන ලද ඉටි ද දැමුවෝය.

හස්‌තීන් මරහඬ තලමින් පළාගිය අතර කඩොල් ඇතු පමණක්‌ එය නොතකා නොකඩවාම දකුණු දොරටුවේ ගල් රාමුවට පහර දුන්නේය. බලකොටුවෙහි වූවෝ ඌ පිටට ලෝදිය වත් කළහ.

කඩොල් ඇතුට එය කිසිසේත් ඉවසිය හැක්‌කක්‌ වූයේ නැත. ඌ තම දුම් දමන පිටෙන් ආපසු හැරී දිවගොස්‌ දිය අගලට පැන්නේය.

ලෝහ දොරටුවට කිසිදු හානියක්‌ සිදු නොවුන ද කඩොල් ඇතුගේ ප්‍රහාර නිසා දොරටු රාමුව ඉරිතලා තිබෙනු දුටුවේ නන්දි මිත්‍රය.

ගාමණී අබය රජුගේ උපදෙස්‌ පරිදි වහාම ප්‍රතිකාර සඳහා යොමුකරවන ලද කඩොල් ඇතුගේ සන්නාහ ඇඳුම පිට ඊළඟ මොහොතේ මී හරක්‌ සම් සතක්‌ අතුරන ලද්දේය. ඒ සියල්ල නිම වනතුරු ස්‌වේච්ඡාවෙන්ම කඩොල් ඇතු අසල සිටි රජ්ජුරුවෝ ඌට කෑගසා මෙසේ කීහ.

"කණ්‌ඩුල කෙසේ හෝ දොර බිඳ දමනු"

කීදේ වැටහුණාක්‌ මෙන් කඩොල් ඇතා රජු දෙස මොහොතක්‌ බලා සිටියේය. ඊළඟ මොහොතේ තරමක්‌ සෙමෙන් ආපසු හැරුණේය. අනතුරුව ඌ තමන් මතට ලෝදිය පතිත කරවනු ලැබූ දකුණු දොරටුව වෙතටම යළිත් වේගයෙන් දිව ගියේය. නන්දිමිත්‍ර ප්‍රධාන සෙබළ මුළුවක්‌ ඌ පස්‌සේ ගියේය.

යළිත් කැකෑරෙන යකඩ ගිණි බෝල, ගල් ප්‍රහාර, හී ප්‍රහාර පැමිණියේය. කඩොල් මෙවර කෑගැසුවේ ඒවායෙන් වන පිඩාවට නොවේ. ක්‍රමයෙන් බිඳෙන ගල් දොරටු රාමුව ඌ තුළම මහත් උත්තේජනයක්‌ ඇති කළ නිසාය.

අවසානයේදී මහ හඬක්‌ නංවමින් දකුණු දොරටුව බිඳවැටිණි.

කඩොල් ඇතු ප්‍රධාන නන්දිමිත්‍රගේ සහ සුරනිමලගේ සේනාංක ඒ සමඟ විජිතපුර මහ බලකොටුවට ඇතුළු වූහ.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

සියල්ලෝම බිඳ වැටී සිටියහ. 

"තව ඉතිරිව තිබෙන්නේ එක බල කොටුවක්‌ පමණයි..."

භට්‌ටාර සෙමෙන් කීවේය.

"නැහැ තව ඉතිරිව තිබෙන්නේ එක සිහිනයක්‌ පමණයි"

එළාර කීවේය.

"මහේල නුවර පිළිබඳව විශ්වාසය තබන්න එපා. පළායන්න..."

එළාර, භට්‌ටාර දෙස හැරී බැලුවේ කෝපයෙනි.

භට්‌ටාර ඒ කෝපය එතරම් සැලකිල්ලට නොගෙන ඉතිරිය සම්පූර්ණ කළේය.

"... වෙන මොනවා පිළිබඳ විශ්වාසය තබන්න ද, චෝල දේශයෙන් එනවා කියන භල්ලුකගේ තොරතුරකුත් තවම නැති කොට....."

"දැන් අප ඉක්‌මනින් පළා යා යුතුයි...."

"කොහේටද?"

එළාර ඇසුවේ සාවඥ ලීලාවෙනි.

"....එක්‌කෝ චෝළ දේශයට, නැත්නම් අප පැමිණි කාලිංගයට, පසුව පැමිණ සංවිධානය වී මේ උලව්ව නැවත අල්ලාගන්න අපට පුළුවන්"

"මා විශ්වාස කොට මෙහි පැමිණි චෝළයන් පාණ්‌ඩ්‍යයන්, චේරයන්, පල්ලවයන්, කලභ්‍රවරුන් අනතුරේ හෙලා මා පළායන්ට? භට්‌ටාර ඔබ මගේ විෂ්ණු ගුප්ත මිස අසුබ ගුප්ත නොවනු. භල්ලුක ගේ සේනා ළඟ ළඟම පැමිණෙයි. ඒ සේනා පැමිණ අප බේරා ගනියි..."

භල්ලුකගේ සේනා එසේ පැමිණෙන බවට කිසිදු තොරතුරක්‌ නොමැතිව එළාර පවසන වදන් භට්‌ටාර තුළ මහත් නොසන්සුන්කමක්‌ ඇති කළේය.

'මේ මොන උලව් උමතු විශ්වාසයක්‌ද?' ඔහුට සිතිණි. 

එහෙත් ඔහු එසේ කීවේ නැත.

"කාවේරි ගංගාව පැත්තෙන් චේර සේනාවකුත් එනවා" 

එළාරට ඔහේ කියෑවිණි.

⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆ ⋆

වර්ෂ 2010 අගෝස්තු මස පහළොස් වන ඉරිදා, දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයෙන් උපුටාගත් මෙම මහරජ ගැමුණු සිනමා තිර රචනයේ නවකතා පරිවර්තනය තිස් වන කොටස ක්‍රි.ව. 2016 ක් වූ දෙසැම්බර් මස විසි අට වන දින පූජිත විසින් සටහන් කරන වගයි...